Het is iets meer dan een maand geleden dat we Nederland verlieten op Koningsdag, de geboortedag van onze geliefde koning Pils, om een stichting te starten in Afrika. En wat voor een maand… zoals te verwachten in Afrika was het een maand vol frustraties, enorme hoeveelheden geduld en altijd maar wachten. Een korte update, we zijn nog niet aangekomen op de uiteindelijke plek van bestemming en in deze blog zal ik uitleggen waarom niet!

De vlucht

Het begon al met onze vlucht op Schiphol. Egypt Air stond ons niet toe om in te checken... Waarom niet vraag je je af? Blijkbaar, omdat we een enkele reis hadden geboekt en geen bewijs à lees vliegticket, hadden om Zuid-Afrika weer te verlaten. Het ‘grappige’ is dat Zuid-Afrika niet eens in de buurt van onze eindbestemming ligt. We wilden vrienden in de buurt van het Kruger NP (in ZA) bezoeken, dan een bus nemen naar Botswana, onze auto halen en door naar Zambia gaan om ons te vestigen in Kafue NP. We hadden het buskaartje van Johannesburg naar Gaborone (hoofdstad van Botswana) al geboekt. Dit was precies wat we de vorige keer ook hadden gedaan en toen was het prima! Maar voor Egypt Air was het dat niet.

Ondertussen mega gefrustreerd en een beetje gestrest, want we hadden straks niet eens meer de tijd om fatsoenlijk afscheid te nemen, hebben we ter plekke twee vliegtickets geboekt van 250 euro van Jo'burg naar Gabarone. Uiteindelijk moesten we die vlucht ook weer annuleren, omdat we nog afspraken hadden in Jo'burg en we heel veel extra moesten betalen voor de bagage (aangezien het een kleine vlucht was). En annuleren bij vliegtickets.nl… of zelfs maar omboeken, nee hoor dat kunnen ze niet. En al helemaal niet als vanuit het buitenland contact met ze wilt opnemen. Kortom, complete geldverspilling, megafrustraties met omboeken/annuleren en ook nog eens totaal onnodig.

Egypt Air was er namelijk van overtuigd dat de douane ons niet Zuid-Afrika in zou laten omdat we een enkele reis hadden. Zelfs na we dat vliegticket hadden geboekt! Deze overtuiging heeft ons de hele vlucht van 16 uur dwars gezeten, bang dat we misschien weer terug naar Nederland zouden moeten.

De douane

Dit is wat er uiteindelijk gebeurde bij de douane: Ik loop met klamme handjes naar die man toe, supernerveus, m’n vliegticket al openstaand op m’n telefoon. Lief lachend zeg ik hem gedag en vraag hoe het is. De man groet me terug en zegt, “Hoort die jongen bij je?” wijzend naar Lars achter me in de rij. Ik zeg ja, en Lars moet ook meteen komen. Vervolgens kijkt hij naar m’n paspoort en zegt “Hey, jullie zijn al eens in Zuid-Afrika geweest?”. Dus wij, "Ja we vinden het een prachtig land". Geen reactie... Hij pakt z’n stempel, geeft ons drie maanden en wenst ons een prettige reis. THAT’S IT! Niks ticket hoeven laten zien, uitweiden over onze reisplannen of whatever…

Dus, bedankt Egypt Air voor het verspillen van ons geld, een zeer stressvolle vlucht en ook nog eens geen afleiding. Hoe bedoel je geen afleiding? Nou, we hadden op een internationale vlucht van UREN niet eens een schermpje bij onze stoel om een film te kijken... Je kan wel begrijpen dat wij nooit meer met Egypt Air gaan vliegen.

Een toch wel vet momentje in het vliegtuig. Dit was het uitzicht toen we over Caïro vlogen!

Zuid-Afrika

Hoe dan ook, uiteindelijk was het natuurlijk een enorme opluchting toen we Zuid-Afrika binnen liepen. Vervolgens gingen we onze huurauto ophalen. Hiervoor heb je een creditcard nodig, maar helaas helaas had ik het saldo niet gecontroleerd voor we thuis vertrokken. Blijkbaar had ik die maand juist m’n creditcard veel gebruikt in Nederland. Mijn credit moest meer dan 1000 euro zijn om onze huurauto mee te kunnen krijgen, dat houden ze dan als borg. Een Simcard met internet hadden we al gekocht, dus ik dacht dat geld wel even over te kunnen maken vanaf mijn telefoon. Ennnn… toen ontdekte ik dat ik mijn e.dentifier vergeten was... Ik kan je vertellen dat ik toen wel bijna doorheen zat. Gelukkig voor ons had ik wel thuis nog even de creditcard-app geïnstalleerd (wat niet kan zonder e.dentifier) en konden we Ideal gebruiken om vanaf Lars zijn account geld over te maken.

Wild Olive Tree Camp

Dus, ook al waren we een paar uur later dan gepland (want we hadden ook nog een paar uur vertraging met de vlucht, totaal vergeten te melden), waren we eindelijk op weg naar het Wild Olive Tree Camp (WOTC) naast Orpen Gate bij het Kruger National Park. We kwamen hier net na het donker aan (dat is rond 18.00 uur), hadden een praatje met onze vriend Clifford en gingen regelrecht naar de tent. En met de prachtige geluiden van de natuur om ons heen (hyena’s, olifanten, leeuwen) konden we eindelijk relaxen.

We hebben een paar heerlijke dagen gehad bij WOTC. Lars had een paar jaar geleden hier zijn scriptieonderzoek gedaan en we stonden te popelen om ze weer te zien en te horen hoe het met ze is. Conclusie, het gaat erg goed! We raden zeker aan om daar te verblijven als je in de buurt bent. Het is een prachtig tentenkamp geworden dat volledig door de lokale bevolking wordt beheerd. Het heeft alle faciliteiten die je nodig hebt en een briljante gamedriver, Patrick. En Hazel, de kokkin, maakt heerlijke maaltijden!

Blij om onze camera weer te gebruiken bij de WOTC. Plus we hebben 4/5 van de Big Five op onze gamedrive gespot!

We hadden bij WOTC echter geen internet om wat werk te kunnen doen en contact te leggen met mensen, dus besloten we naar Graskop te gaan, een klein toeristisch stadje naast Blyde River Canyon. Hier verbleven we een paar dagen in ons eigen kleine appartement, terwijl we met verschillende mensen uit Zambia belden om de beste manier te vinden om een ​​werkvergunning te krijgen. Onze uiteindelijke conclusie... we moeten zo snel mogelijk naar Zambia op een 30 dagen durende zakelijke vergunning en zoeken het verder daar wel uit! Te veel verschillende verhalen.

We hadden al een busticket naar Botswana geboekt en gelukkig waren we een dag eerder ‘klaar’ met alles wat we wilden doen, dus namen we wat tijd om de Blyde River Canyon te bezoeken. En daar werd ik zo blij van! We hadden deze derde diepste Canyon van de wereld al eens gezien, maar het is zo’n prachtig landschap dat ik niet denk dat dit ooit gaat vervelen.

We konden niet beslissen welke foto's we het leukst vonden! Het was allemaal prachtig en natuurlijk briljant modellenwerk.

De auto

Vervolgens kwamen we aan in Botswana voor het volgende item op de lijst. Weet je nog de vorige keer dat we in zuidelijk Afrika waren? Toen hadden we samen met een vriend een Toyota Landcruiser Prado gekocht. En ze heeft het mega goed gedaan gedurende die drie maanden dat we er in reden, behalve dan die ene keer dat de schokdempers braken op een vreselijke weg in Etosha NP (lees hier meer over). Helaas, gedurende de tijd dat onze vriend de auto had, braken verschillende dingen en moesten we veel meer geld investeren dan we van te voren van plan waren. En vervolgens moet je een prijs bedenken om elkaar uit te kopen. We hadden het besproken en onze vriend was het ermee eens dat hij ons zou uitkopen. Wij zouden vervolgens een andere auto kopen in Gaborone, Botswana, of al in Zambia, dat wisten we nog niet helemaal zeker...

Toen we echter een prijs voorstelden waarvan wij dachten dat die eerlijk was, begon onze vriend na te denken en vroeg ons om toch maar hem uit te kopen. Dit gebeurde allemaal terwijl we al onderweg naar Botswana waren en dus niet echt de tijd hadden om er rustig over na te denken. Helaas waren Lars en ik het niet eens over de eerlijkheid van dit hele proces, dus dat was een heen en weer van intense discussies, advies van meerdere automonteurs en van familie... Helaas, uiteindelijk, ging vriendschap voor geld en hebben we veel meer van ons budget aan de auto besteed dan we van plan waren. Wat we hebben geleerd; het is zeker slim om samen een auto te kopen, maar denk van tevoren goed na over de afspraken, zet ze vervolgens zwart op wit en onderteken ze. Vertrouw niet alleen op je vriendschap, want uiteindelijk zul je verschillende opvattingen hebben over wat eerlijk is en wat niet.

Herenigd met ons bakkie! (Let op, dit zijn foto's van de vorige trip)

Meer autoproblemen!

Maar goed, hou je vast, want dit was niet het einde van onze autoproblemen. We hebben een dag gereden om hem op te halen, te laten registreren op onze naam en een dag terug gereden om vervolgens terug in Gaborone onze vertrouwde automonteur alles te laten controleren. En ja hoor, de monteurs vonden nog een aantal andere onderdelen die kapot waren. Ze waren niet essentieel als je gewoon op asfaltwegen rijdt, maar ze zijn wel essentieel als je de auto heel wilt houden voor langere tijd in de bush. En dus moesten we dit ook weer laten repareren. Maar helaas moesten deze onderdelen uit Johannesburg komen en dat duurt drie dagen... plus de weekenden die niet mee tellen. Toen de onderdelen eindelijk in Gaborone waren, bleek dat het meisje van de Toyota-dealer per ongeluk hetzelfde onderdeel twee keer besteld, in plaats van twee verschillende. Kortom... uiteindelijk duurde het twee weken voor we Gaborone konden verlaten.

Gelukkig voor ons verbleven we in een geweldige Airbnb met een lokaal gezin en twee lieve honden (vind hem hier op Airbnb). Onze gastheer, Tumo, die net zo oud is als wij en ook een reiziger, heeft ons een aantal keer mee op stap genomen. En op Moederdag vertelde zijn moeder ons dat ze onze plaatsvervangende moeder wel wilde zijn, superlief! We zullen ze missen en zullen er zeker weer verblijven als we terug zijn in Gabs.

Tumo nam ons mee naar het 'safari' Park in Gaborone, Moederdag en een avondje uit!

Botswana

Toen onze auto klaar was konden we eindelijk naar Zambia! Gaborone zit echter niet om de hoek van Zambia; het is zo'n 1000 km rijden. In Afrika rijden wij liever niet in het donker, dus hebben we onze tijd genomen en de afstand over twee dagen verdeeld. We bleven overnachten op een prachtige plek genaamd Nata, waar ze een vogelreservaat hebben. Tijdens zonsondergang waren we in dit vogelreservaat en ik kan je vertellen, we hebben nog nooit in ons leven zoveel flamingo's, of zelfs vogels, gezien op één plek. Het was prachtig! Dit zijn de momenten die ons eraan herinneren waar we het voor doen; om onze prachtige planeet in leven te houden, zodat komende generaties ook kunnen genieten van deze natuur.

De enorme hoeveelheid flamingo's die we hier zagen was onmogelijk om op 1 foto te zetten, maar dit is om je een idee te geven!

Kasane

Tegen de tijd dat we in Kasane aankwamen, de grensstad naar Zambia, was het zaterdag. Het heeft absoluut geen zin om voor maandag naar Zambia te gaan, dus hebben we het ervan gepakt in Kasane. Dit kleine stadje ligt naast Chobe National Park, een van de mooiste natuurparken in zuidelijk Afrika. Het is de thuisbasis van ongeveer een kwart van de wereldolifantenpopulatie. Het is ook het gebied waar de hele wereld nu een mening en kennelijk ook expertise over heeft, omdat dit het belangrijkste gebied is waar de regering van Botswana het jachtverbod zal opheffen. Wil je onze mening kennen op basis van onze ervaring en achtergrond in conservatie? Lees er hier over.

Ondertussen zijn we op de weg naar Kasane ook een hele kudde olifanten tegen gekomen. En in Kasane hebben we een zeer ontspannende boottocht op de Chobe-rivier gedaan, genietend van de olifanten en alle andere dieren aan de rivieroevers 😊.

Het lijkt erop alsof we ons enorm vermaken in onze tijd hier, en dat is natuurlijk gedeeltelijk wel zo, maar met een duidelijke balans tussen werk en plezier. Persoonlijk heb ik hier best wel veel moeite mee, we zijn in allemaal gebieden waar prachtige natuur is, of op accommodaties waar iedereen op vakantie en aan het chillen is. Dan wil ik natuurlijk het liefst doen wat de rest doet; ontspannen bij een zwembad of elke ochtend en middag op safari! Maar dat zit er niet in, we hebben in onze werk tijd vooral onze focus gehad op hoe Zambia binnen te komen!

Kudde olifanten langs de weg naar Kasane en een boottocht van twee uur over de Chobe-rivier, zeer ontspannend en mooi.

Zambia

Na al dat onderzoek konden we eindelijk de grens over en Zambia in. We lieten onze auto in eerste instantie achter bij de lodge in Botswana, omdat we ter plekke wilden uitzoeken wat we ermee moesten doen voordat we alle invoerrechten betaalden. In Zambia verbleven we in Livingstone in Jollyboy's Backpackers. Deze locatie was direct naast PACRA, het gebouw waar we onze NGO moesten registreren, en in de buurt van immigratie. We zullen hier niet helemaal uitweiden over het registratie proces van een NGO en onze werkvergunningen. Wil je hier meer over weten, lees dan een meer gedetailleerd blog hier.

In het kort, het kostte ons ongeveer een dag om de NGO (stichting) te registreren (PACRA is geweldig!); twee dagen om onze TPIN te krijgen, de belastingregistratie (die had binnen een uur moeten kunnen, maar This Is Africa - TIA) en twee weken plus verschillende bezoeken aan immigratie voordat we eindelijk konden INLOGGEN op de website van immigratie voor onze werkvergunning. Applicaties MOETEN dus online gedaan worden, maar je moet wel (blijkbaar meerdere keren) naar het kantoor om je online account ontgrendeld te krijgen. De logica erachter? Niemand die het weet... Nog een TIA voorbeeld. Hoe dan ook, we hebben eindelijk de aanvraag gedaan en nu zullen we moeten wachten of we de vergunning ontvangen. Als dat zo is, zijn we klaar voor de komende twee jaar, zo niet? Nou dat zien we dan wel weer.

Victoria falls

Tijdens deze twee weken waren er ook weekenden waarin je niets kunt doen, want de ambtenaren zijn dan vrij. Dus dan nemen wij ook vrij en zijn we dus naar Victoria Falls gegaan. De vorige keer waren we hier in oktober aan het einde van het droge seizoen. De waterval aan de Zambiaanse kant was toen helemaal opgedroogd. Maar nu was het het einde van het natte seizoen en jemig, wat een verschil. HET WAS ECHT GEWELDIG. We waren helemaal doorweekt en er zijn waterdruppels te zien op elke foto die we hebben gemaakt, maar het was zo de moeite waard!

Het is fascinerend om te zien dat deze rustig stromende rivier zo enorm krachtig wordt wanneer het 108 meter naar beneden stort. Je voelt je dan ineens heel klein. Behalve boven aan de waterval, zijn we ook naar de zogenaamde kookpot (Boiling pot) gegaan. Dit is op de bodem van de 1,7 km lange waterval. Hier wordt eerst al het water door een kloof van 110 meter breed geduwd, het smalste punt van de gehele Zambezi rivier. Na deze nauwe kloof komt het water in de tweede kloof waar het door de enorme kracht een heel diep gat heeft uitgesleten dat constant lijkt te 'koken', alas de naam.

We hebben de hele dag doorgebracht bij Victoria Falls, zo mooi was het. Zoals je dus wel kunt zien door (het aantal) foto's 😊!

Lusaka

En nu zijn we in Lusaka! We verblijven bij een geweldig Nederlands stel dat al heel lang in Zambia wonen en nieuwe Nederlandse expats graag een handje helpen. We hebben al een aantal interessante mensen ontmoet en zijn naar het Department of National Parks and Wildlife gegaan om toestemming te krijgen. Deze toestemming is vooral om te praten met alle belanghebbenden in en rond Kafue NP, dit is de officiële route, want we willen mensen niet op de verkeerde voet beginnen of mensen beledigen door het op de verkeerde manier te benaderen. Hopelijk slagen we erin om deze toestemming snel te krijgen en dan kunnen we richting het park gaan en beginnen met ons onderzoek naar het gebied en de beste manier om onze plannen uit te voeren 😊.

Dat is het voor nu! We houden jullie op de hoogte via onze nieuwsbrief. Heb je je daar nog niet voor aangemeld? Doe het nu, klik hier! Voor regelmatige updates, volg ons op Instagram account en/of de Facebook pagina.

Posted by bylifeconnected

4 comments

Aanhouder wint zusje, goed bezig!

Wauw wat super om te lezen waar jullie mee bezig zijn! Ik hoop dat jullie slagen in jullie opzet! Heel veel succes gewenst en een dikke knuffel!

Super leuk om te lezen!! Wat een avontuur, jullie zijn zo stoer! Heel veel plezier met die bro van mij over paar weekjes. Knuffelsss, Nouk

Mooie foto’s chickies en leuk om te lezen! Geniet lieve mensen X

Geef een reactie