Our first stop in the true African wilderness

Our first stop in the true African wilderness

Our first stop in the true African wilderness

Koro River Camp - Tuli Block

Nederlandse versie - Klik Hier

Warming up in the sun, a little breeze and listening to the many many different bird songs around me. My view is on an almost dried up Limpopo river with some impalas grazing in the background. We woke up this morning by the sounds of baboons jumping and playing around on the roof of our tent. Yes, we are finally in the wilderness of Africa.

After the few weeks of semi-stress to get our 4x4 car bought and fixed (for more detail, see this blog), we could finally take her for a real drive. We left Gaborone early, the morning of the 51st Independence Day of Botswana. As Independence Day is a national holiday, we realized we did not have the best timing with doing our bulk shopping the day before. Especially the liquor store was filled up and we couldn’t move our ass or bump into someone! But patience is the key here in Africa, and after a few more queues, we were all set and ready to go. Our first stop, this beautiful place I am writing you from, is the Koro River Camp in Tuli Block just at the border with South Africa. This is where Sander Vissia (friend and co-car-owner) works and does his research. And it is amazing here! If you're interested, visit their website:

koro river camp, by life connected, limpopo

One of the tents at Koro River Camp. A beautiful and wild location situated along the Limpopo river.

He sent us the route description when we were in the last village with reception, in other words, just in time. Here’s what we got: drive to the end of the tar road, then turn right onto the gravel road. Follow this road until a dip where you can turn left, turn left. You’ll pass by a Lookout Point and a small waterhole. And here, we are as surprised a you are when we actually spotted the Lookout Point! We did not see a small waterhole though, so we weren’t entirely sure we were on the right track. Anyway: ‘after this just take a right at every cross-section you’ll see and then you’re there’. Okay, so there was a final part to these instructions, but here he missed to mention one cross-section where we had to go left. Fortunately, this cross-section was next to the tents of Koro River Camp, so we thought we’d arrived. We got out, and as soon as we left the car, Lars was sick! Two very nice guys from the staff got us where we actually had to go, which was at Koro Island Camp some 10 minutes away. And as soon as Lars was shown the bed, him and his fever went to sleep.

by life connected, koro river camp, limpopo, river

Exploring the banks of the Limpopo river.

This camp wasn’t named Island camp for nothing, to get here you cross a hanging bridge. The tents have decks that are directly to the river (beautiful!), and there is a building with a communal kitchen and dinner room. After I brought all our food and bags over to the island, the kitchen is where I made my ‘lonely’ dinner. I did not feel lonely at all, in fact, I probably would have preferred to feel a bit more lonely… Let me explain; it gets dark here around 6 pm and there was no electricity at this camp (coincidentally). So I had my dinner in an open building, on my own, in the dark, with a very noisy wind that confused all my senses, and possible wild animals around me. That makes you’re fantasy run wild! And that while I know the chance of something happening is close to zero compared to being in town!

The next day we had a slow, relax start, waking up on our deck while watching all the animals. Lars was feeling a bit better and his fever had gone down. I organized all the camping equipment we had chucked in the car the days before (we had been in a hurry). In the afternoon we went down to the River Camp and had some fun with our camera. We finished the day with a classical braai (African bbq), together with Sander, Jurgen and one of the local in habitants of the island, Janice the genet! This very cute but sneaky racoonlike animal showed up to finish our leftovers! In fact, it grabbed the meat right from Sander his hands.

giant kingfisher, by life connected, koro river camp

A Giant Kingfisher in action, picture from our deck at Koro Island Camp.

That night we woke up several times, and every time we opened our eyes there were kudu and impala browsing within 2 meters from us! We woke up early in the morning (they were still there), because we would go search for a hyena den, information necessary for Sander’s research. We parked the car near a Koppie (small hill of stones) and went walking. I spotted two hyena’s running past us in the general direction where we headed. However, the two dens we came across had a large amount of bones, but no fresh tracks; they were abandoned. We climbed one of the largest Koppies in the area hopeful of spotting a hyena, but mostly just for the beautiful view of the area. From here we could see elephants, zebra’s and wildebeest, but no hyena’s.

koppie, by life connected, koro river camp, bushwalk

The view from the highest Koppie in the area. Beautiful!

Walking back we got pretty hungry, so we went back for breakfast. Then we visited one of the neighbouring farms, which was about 1,5 hours drive because you can only drive about 35 km/h on these roads, so it was pretty much a middle of the day game drive. We planned on going for a drive in ‘the Golden Hours’, which is between 5 and 7 pm, but the car had other plans. While driving back to get some food we got a flat tire! After some tries, we had to walk back to camp because the jack in the game vehicle was shit. Than Sander (hero!) finally managed to change the tire and we were off again. TSSJJJJJZZZ…. Nope we weren’t. The car did not start! It was actually pretty funny, we got the ‘car in the bush’ experience all at once. So we jumpstarted the car by pushing it (after several tries and a lot of hard work), and then we were off! By now it was pretty much passed those golden hours. So we just went back and cooked a delicious Mexican wrap meal.

tire change, game vehicle, by life connected

Sander and Lars trying to change the tire of the game vehicle.

And that brings us to today! This afternoon we will try and get the car seats out (while I’m typing I’m looking at two baboons playing with each other), and sort out all the paperwork of the car, for which we need to go to town with Sander. We will try our jack and the air compressor, see if it all works. And then maybe, just maybe, we will be able to do a “Golden Hour” game drive today! But I have learned one thing so far, it is better not to expect anything here in Africa and instead just accept how things work out!

tree climbing, limpopo, by life connected, koro river camp

Lars doesn't like heights, but could not resist climbing this tree. The way down was a bit less fun!


We couldn’t do the game drive yesterday (what a surprise), but we did one today! We had company of Andrew Kruger, a very experienced game driver, and his wife Amy. This morning they had found wild dogs with 10 (!) pups. So we went back to the same place. Now, I have never seen wild dogs before so I was very excited! And Andrew has a way of calling carnivores, which of course we have been practicing ever since, he can make the sound of a wildebeest in distress. It took a little while, but all of the sudden we saw four wild dogs coming our way! There was one beautiful female with a lot of white on her coat. It was amazing! They didn’t come real close until it was darker, but fortunately it was a full moon and we have very very good binoculars through which we could see them perfectly. So that was a beautiful ending to our well-deserved relax stay at Koro River Camp. And tomorrow we will drive towards the Kalahari Desert. So keep posted !

by life connected, baobab, silhouette, sunset, koro river camp

Baobab silhouette at sunset. In my opinion, one of the most beautiful tree species there are in this world.

Did you like to reading this blog? Enter a comment below! Or share it by clicking on one of the icons.

Posted by bylifeconnected in Blog, 0 comments
Onze eerste stop in de echte Afrikaanse wildernis

Onze eerste stop in de echte Afrikaanse wildernis

Onze eerste stop in de echte Afrikaanse wildernis

Koro River Camp - Tuli Block

Lekker in het zonnetje, een briesje wind door m’n haar en luisterend naar het vele vogelgezang om me heen. Met uitzicht op een half opgedroogde Limpopo-rivier en grazende impala’s op de achtergrond. Vanmorgen werden we wakker door de geluiden van springende en spelende bavianen op het dak van onze tent. Ja het is eindelijk zo ver, we zijn duidelijk in de wildernis van Afrika.

Na de paar weken van semi-stress om het kopen en klaarmaken van 4x4 auto (voor meer details, zie deze blog), hebben we haar eindelijk mee kunnen nemen op de eerste echte tocht. We zijn vroeg vertrokken vanuit Gaborone op de ochtend van de 51ste Onafhankelijkheidsdag van Botswana. Aangezien Onafhankelijkheidsdag een nationale feestdag is, realiseerden we ons dat we niet de beste timing hadden tijdens het bulk inkopen doen de dag ervoor. Vooral de drankwinkel was bomvol en we konden ons kont niet keren zonder tegen iemand aan te stoten! Maar geduld is een schone zaak hier in Afrika, en na nog een aantal wachtrijen waren we helemaal klaar om te gaan. Onze eerste stop, deze prachtige plek van waaruit ik jullie schrijf, is het Koro River Camp in Tuli Block net bij de grens met Zuid-Afrika. Dit is waar Sander Vissia (vriend en mede-auto-eigenaar) werkt en zijn onderzoek doet. En het is geweldig hier! Als je meer wilt weten, ga dan naar deze website:

koro river camp, by life connected, limpopo

Een van de tenten bij Koro River Camp. Een prachtige, wilde locatie langs de Limpopo rivier.

Hij stuurde ons de routebeschrijving toen we in het laatste dorp waren met ontvangst, oftewel, net op tijd! Dit is wat we kregen: rijd naar het einde van de asfaltweg, sla dan rechtsaf de grindweg op. Volg dit pad tot een dip in de weg waar je linksaf kan slaan, sla linksaf. Je passeert dan een uitkijkpunt en een klein watertje. Wij waren net zo verrast als jullie toen we ook werkelijk bij dit uitkijkpunt uitkwamen! We zagen echter geen klein watertje, dus we waren niet helemaal zeker dat we op het goede spoor zaten. Hoe dan ook: 'Hierna ga je rechts bij elk kruispunt wat je tegenkomt, en dan ben je er'. Oké, er was nog een laatste deel bij deze instructies, maar hier vergat Sander een kruispunt te benoemen waar we naar links zouden moeten gaan. Gelukkig was dit kruispunt naast de tenten van het Koro River Camp, dus we dachten toch al dat we er waren. Hier stappen we uit, en zodra we de auto uit zijn, wordt Lars ziek! Twee super aardige jongens van het personeel brachten ons waar we werkelijk moesten zijn, namelijk op Koro Island Camp ongeveer 10 minuten verder. Zodra Lars het bed zag en zijn hoofd het kussen raakte, vielen hij en zijn koorts in slaap.

by life connected, koro river camp, limpopo, river

Op onderzoek langs de oever van de Limpopo rivier. 

Dit kamp werd niet voor niets Island Camp genoemd, om hier te komen moet je een hangbrug oversteken. De tenten hebben een terras wat direct aan de rivier ligt (prachtig!), En er is een gebouw met een gemeenschappelijke keuken en een diner ruimte. Nadat ik al ons eten en tassen naar het eiland had gebracht, heb ik in de keuken mijn 'eenzame' avondmaal gemaakt. Ik voelde me helemaal niet eenzaam hoor, integendeel, ik had me waarschijnlijk liever een beetje meer eenzaam gevoeld... Laat me dit uitleggen; het wordt hier om 18.00 uur donker en er was op dat moment geen elektriciteit in het kamp. Dus ik had mijn avondmaal in een open gebouw, alleen in het donker, met een zeer luidruchtige wind die al mijn zintuigen verwarde en mogelijke wilde dieren om me heen. Dat laat je fantasie wel overuren draaien! En dat terwijl ik weet dat de kans dat er iets gebeurt bijna nul is in vergelijking met de stad!

De volgende dag hadden we een trage, ontspannende start van de dag. Lekker wakker worden op het terras terwijl we konden genieten van alle dieren om ons heen. Lars voelde zich al een beetje beter en zijn koorts was gezakt. Ik heb even alle spullen die we de dagen ervoor gekocht hadden georganiseerd in de auto gestopt, het was echt een zooitje want we hadden een beetje haast de dagen ervoor! In de middag gingen we naar het River Camp en we hebben we ons vermaakt met onze camera. We eindigden de dag met een klassieke braai (Afrikaanse bbq), samen met Sander, Jurgen en een van de lokale inwoners van het eiland, Janice de genet! Dit zeer schattige, maar sneaky wasbeerachtige diertje verscheen om onze overblijfselen op te eten! Sterker nog, ze graaide het vlees rechtstreeks uit Sander zijn handen.

giant kingfisher, by life connected, koro river camp

Een Reuzen Ijsvogel in actie. Foto genomen vanaf ons terras bij Koro Island Camp.

Die nacht werden we meerdere malen wakker, en elke keer als we onze ogen openden liepen er binnen 2 meter afstand kudu en impala te grazen! Vervolgens zijn we ‘s ochtends vroeg wakker geworden (ze waren er toen nog steeds), omdat we op zoek gingen naar een hyena hol, informatie die nodig was voor het onderzoek van Sander. We parkeerden de auto in de buurt van een Koppie (een kleine heuvel van grote stenen) en gingen lopen. Ik zag twee hyena's voorbij ons racen in de algemene richting waar wij ook heen gingen. Echter, de twee holen die we vonden hadden een groot aantal botten, maar geen verse sporen; ze waren verlaten. We hebben vervolgens een van de grootste Koppies in de omgeving beklommen in de hoop een hyena te spotten, maar vooral voor het prachtige uitzicht op het gebied. Vanaf hier konden we olifanten, zebra's en wildebeesten zien, maar geen hyena's.

koppie, by life connected, koro river camp, bushwalk

Het uitzicht van 1 van de hoogste Koppies in de omgeving. Prachtig! 

‘s Middags bezochten we een van de naburige boerderijen, wat ongeveer 1,5 uur rijden was omdat je op deze wegen slechts 35 km/u kan rijden, dus het was eigenlijk een ‘midden op de dag’ game drive (safari). We hadden gepland om nog een game drive te doen tijdens 'The Golden Hours', dat is tussen 5 en 7 uur, maar de auto had andere plannen. Terwijl we terug reden om wat eten te halen, kregen we een platte band! Na enkele pogingen moesten we toch terug naar het kamp lopen, omdat de krik in de safari auto shit was. Maar Sander (held!) slaagde er met de andere krik toch in om de band te wisselen en we konden weer verder. TSSJJJJJZZZKKK .... Nope, toch niet. De auto startte niet! Het was eigenlijk best grappig, we kregen de 'auto in de bush' ervaring helemaal in 1 keer. Uitiendelijk hebben we de  gestart door hem op gang te duwen (na meerdere pogingen en veel hard werk), en konden we toch gaan rijden! Echter, tegen die tijd waren die zogenaamde gouden uren wel voorbij. Dus we zijn terug gegaan en hebben een heerlijke Mexicaanse wrap-maaltijd gekookt.

tire change, game vehicle, by life connected

Sander en Lars die proberen de band te verwisselen van de safari auto. 

En dat brengt ons bij vandaag! Vanmiddag zullen we proberen om de extra autostoelen uit Sisis te halen (terwijl ik typ, kijk ik naar twee bavianen die met elkaar spelen) en om al het papierwerk van de auto op orde te brengen, waarvoor we onder andere naar de stad moeten met Sander. We zullen onze krik en de compressor proberen om te kijken of het allemaal werkt. En dan misschien, heel misschien kunnen we vandaag nog een 'Golden Hour' game drive kunnen doen! Maar ik heb tot nu toe één ding geleerd; het is beter om in Afrika niets te verwachten en in plaats daarvan gewoon te accepteren hoe alles uiteindelijk uitpakt!

tree climbing, limpopo, by life connected, koro river camp

Lars houdt niet van hoogtes, maar kon het toch niet laten in deze boom te klimmen. De weg naar beneden was iets minder leuk! 


We konden de game drive die we gisteren wilden doen, toch niet doen, maar we hebben het vandaag gedaan! We hadden een gezelschap van Andrew Kruger, een zeer ervaren game driver, en zijn vrouw Amy. Die morgen hadden ze wilde honden met 10 (!) puppies gevonden. Dus we gingen in de avond terug naar dezelfde plek. Nu heb ik nog nooit wilde honden gezien, dus ik was erg enthousiast! En Andrew Kruger heeft een manier om carnivoren te roepen, hij kan het geluid van een wildebeest in nood nadoen (je snapt natuurlijk dat wij dat al sinds dat moment aan het oefenen zijn). Het duurde even, maar plotseling zagen we vier wilde honden op de weg! Er was een heel mooi vrouwtje met veel wit in haar vacht. Het was geweldig! Ze kwamen niet dicht bij totdat het wat donkerder was, maar gelukkig was er een volle maan en hebben we een heel erg goede verrekijker waardoor we ze toch perfect kunnen zien. Dit was een prachtige afsluiting van ons welverdiende ontspanning verblijf bij Koro River Camp. En morgen rijden we door naar de Kalahari-woestijn. Dus blijf op de hoogte!

by life connected, baobab, silhouette, sunset, koro river camp

Baobab silhouette met zonsondergang. In mijn mening 1 van de mooiste boomsoorten op aarde.

Vond je het leuk deze blog te lezen? Geef hieronder een commentaar. Of deel het door op 1 van de iconen te klikken. 

Posted by bylifeconnected in Nederlands, 6 comments
Het avontuur van een auto (4×4) kopen in zuidelijk Afrika

Het avontuur van een auto (4×4) kopen in zuidelijk Afrika

Het avontuur van een auto (4x4) kopen in zuidelijk Afrika


Voor links en foto's, check de Engelse versie


Ontmoet Sisi (kort voor Segatlhamelamasisi, wat avonturier betekent in Setswana), onze nieuwste aanwinst bij de BLC (By Life Connected) familie! Ze is een Toyota Landcruiser Prado uit 1998, met een V6 3.4L benzinemotor. Ze is uitgerust met BF Goodrich All-terrain banden, een dak rek, dak tent en uitschuiflades. In de komende drie maanden zal dit bakkie ons door woestijnen en rivieren begeleiden tijdens de tocht naar ons toekomstige doel: een NGO in zuidelijk Afrika opzetten dat zich richt op het creëren van een duurzame toekomst voor alles dat door het leven verbonden is (By Life Connected). Een auto kopen die in staat is om ons naar zeer afgelegen bestemmingen te brengen en ruige wegen kan weerstaan, is niet makkelijk, vooral op een continent dat voor ons relatief onbekend is. Daarom hebben we van te voren heel wat onderzoek gedaan, zodat we een goed inzicht hebben in wat er nodig is. Dit is het gedetailleerde verhaal over hoe we Sisi ontmoetten en kochten.

Waarom hebben we niet gewoon een 4x4 gehuurd?

Tijdens onze reizen krijgen we deze vraag vaak. Het is waar dat het huren van een 4x4 ons veel tijd kon besparen. Ongeveer 6 maanden geleden vroegen wij ons dezelfde vraag af. Het betrof ongeveer honderd uur onderzoek; vragen versturen, forums bezoeken en boeken lezen. Ja, ik ben een van die mensen.

Aangezien het waarschijnlijk was dat we onze reis in Johannesburg zouden starten (goedkoopste vluchten, dicht bij Botswana en Namibië en de grootste 4x4-markt in Afrika), stuurde ik eerst quotaties naar allerlei soorten autoverhuurders (groot en klein, gespecialiseerd of niet) gevestigd in Joburg. Hun reacties geschokte me: inclusief verzekeringen, grensoverschrijdende tarieven, enz., zou het ons tenminste € 10.000 kosten om de meest basale 4x4 voor drie maanden te huren! Ouch ...

Voor een dag of twee voelde ik me ongemakkelijk en onzeker: zal het nastreven van onze dromen ons zo veel kosten? Ik kon me niet voorstellen dat het kopen en uitrusten van een 4x4 voor overlanding goedkoper zou zijn dan het huren. Niettemin, na die quotaties begon het idee om een 4x4 te kopen, op mij te groeien. Het prikkelde mijn gevoel van avontuur op een manier dat huren niet kon. Hoeveel plezier zou het zijn om een 4x4 volledig aan te passen aan onze wensen en vervolgens te gebruiken in de woestijn van Afrika?! Naast het extra plezier, zou ook elke euro die we in de auto stoppen een investering zijn, in plaats van verlies! Plotseling leek het huren een dwaas idee.

Mijn enthousiasme piekte toen ik merkte dat de gebruikte 4x4's in Zuid-Afrika betaalbaar waren (kijk naar Olx en Gumtree), en dat er een uitgebreid gebruikte 4x4 accessoires- en kampeeruitrustingsmarkt was. Ik begon het internet te af te speuren voor informatie over welk merk en model het beste is voor overlanding. Het internet was bijna unaniem over dit onderwerp: Toyota Hilux en Landcruisers zijn de beste mogelijkheden bij het overwegen van capaciteit, mogelijkheden, duurzaamheid, betrouwbaarheid en waarde.

"De bureaucratische nachtmerrie van Zuid-Afrika" – The World Pursuit

Dus ons plan zou zijn om naar Joburg te vliegen, een auto te huren om 4x4's te zoeken, de beste en meest betaalbare Toyota Hilux of Landcruiser te kopen, registreren ... Een brok begon te groeien in mijn keel. Het internet was vol met horror verhalen van expats (die hebben een Working Visa) die naar de hel en terug moesten om een auto te kunnen registreren. Het werd nog erger toen ik erachter kwam dat het onmogelijk is om een auto op je naam te registreren wanneer je Zuid-Afrika binnen komt met een toeristenvisum. De boosdoener is het verkeersregistratienummer (TRN). Om een TRN van het departement Motorvoertuigen te krijgen heb je minstens een visum nodig die je toelaat om langer dan een jaar in Zuid-Afrika te blijven.

Reizigers van The World Pursuit dachten aan een oplossing. Zij regelden vrienden van hun, Zuid-Afrikaanse inwoners, om de auto op hun naam te registreren. Alles wat je nodig hebt, is een brief van de 'eigenaar' die je een volmacht geeft over het voertuig om de grens over te steken. Voila! Omdat Kellie en ik in 2014 onze stage in Zuid-Afrika hebben gedaan, hadden we al enkele contacten die we goed genoeg konden vertrouwen om ons niet te verraden. Om deze reden waren we verzekerd genoeg dat het ons zou lukken.

Zuid-Afrika vs Botswana

Grappig genoeg veranderden onze plannen om verschillende redenen weer. We hebben uiteindelijk geen auto gekocht in Zuid-Afrika, maar in Botswana. Een van de redenen is dat Botswana, in vergelijking met Zuid-Afrika, een bureaucratisch paradijs is. Alles wat je moet doen om een auto in Botswana te kopen en te registreren is een gecertificeerde kopie van je paspoort laten zien! Ik ben achter deze informatie gekomen door op een blog te struikelen van Goal42. Wanneer een auto is gelicentieerd en geregistreerd in Botswana, hoeft het nummerplaat nooit veranderd te worden. Dus als je een auto koopt, hoeft je alleen maar de eigendomspapieren van de auto te krijgen en dezelfde registratie- en kentekenplaten zullen veranderen naar jouw naam. Het is een vreemd idee dat een paar honderd kilometer en een grensovergang je veel moeite kan besparen.

Naast een bureaucratisch paradijs, maakt Botswana ook de invoer van gebruikte Japanse voertuigen mogelijk, inclusief Toyota 4x4's. Dus we zouden een goedkope en zeer efficiënte gebruikte Japanse 4x4 kunnen kopen, waarvan het onderhoud makkelijk is, en reserveonderdelen beschikbaar zijn voor alle modellen in heel Afrika. Dit klinkt als muziek voor mijn oren.

De laatste reden waarom we besloten hebben om een auto te kopen in Botswana is omdat een vriend van ons in Botswana woont. Zijn naam is Sander Vissia, en hij werkt bij de Koro River Camp. We hebben een 50/50 deal waar we samen een 4x4 en alle kampeeruitrusting kopen en de auto op zijn naam registreren. Met een brief van hem, en een stempel van de politie, die ons de volmacht geeft over de auto kunnen we de grens oversteken. Na onze reis zullen we Sisi aan hem overhandigen. Als we uiteindelijk In Nederland een plan hebben opgezet en financiering ontvangen om dit plan uit te voeren, gaan we terug naar Botswana om een extra 50/50 deal met hem te doen.

Sisi kopen in Gaborone, Botswana

Met de bovenstaande kennis waren we ervan overtuigd dat we binnen twee weken een 4x4 konden kopen, registreren en uitrusten. Als hoofdstad van Botswana, de grootste stad en het dichtst bij Joburg, leek Gaborone de logische basis om onze autojacht te starten. Na onze shitty vlucht naar Joburg (lees er hier over) en busreis naar Gaborone (met Flight Connect), werden we er klaar voor. Tijdens onze tijd in Gaborone verbleven we in Gae Guesthouse. De gastvrouw, Nio, is erg behulpzaam en vriendelijk, en de prijs kwaliteit is goed. Het pension ligt dicht bij een zeer duur hotel (waar we op de Wifi parasiteren) en het is om de hoek van een straat die gevuld is met auto dealers die de gebruikte Japanse 4x4’s verkopen!

Omdat Kellie en ikzelf bijna niets van auto's kennen, moesten we onszelf voorbereiden. Websites zoals 4x4Africa waren een goede plek om te beginnen. Ik heb ook een YouTube-handleiding bekeken hoe ik een 4x4 kan kopen. Op basis van deze bronnen creëerde ik een checklist die we zouden kunnen gebruiken tijdens het zoeken naar 4x4's in Gaborone.

We hebben onze autojacht gestart door een paar dagen een auto te huren. Het plan was dat Kellie en ik naar 4x4's zouden zoeken voor Sander's aankomst in Gabs. Hij had ongeveer 1,5 dagen om een auto te kopen en te registreren, dus het meeste werk moest worden gedaan voordat hij aankwam. De eerste dag hebben we de meeste auto-dealers bezocht in het centrum van Gabs. Als je op zoek bent naar lokaal geproduceerde auto's, zoals een Toyota Hilux bakkies, is het stadscentrum en rondom de plek voor jou. Als je op zoek bent naar de gebruikte Toyota Hilux Surf, Landcruiser of Landcruiser Prado die uit Japan worden geïmporteerd, kan je je beter richten op de Molepolole Road. Toen we achter het bestaan van de plek kwamen, hebben we 1,5 dagen op deze weg doorgebracht en ongeveer 30 autodealers bezocht. Ongeveer 15 auto's (meeste Hilux Surf’s) voldeden aan onze noob inspecties (geen rook tijdens het starten, goed schoon gemaakt, geen tekenen van ongevallen, enz.) en werden onderdeel van onze eerste selectie. De meeste benzine Surf's waren tussen 60.000 en 70.000 pula (± € 5.000-5.800). Diesel Surf's waren zeldzaam en dus duurder, denk> € 6.500. De Landcruiser Prado's waren tussen 70.000 en 90.000 pula (± € 5.800-7.500). Landcruisers variëren sterk afhankelijk van leeftijd en omstandigheden; De goedkoopste die we zagen was 50.000 pula (€ 4.100), maar het was een project op zijn minst. Voor ons was er veel keuze en langzamerhand begonnen we meer selectief te worden. Een zonnedak, bijvoorbeeld, werd snel een vereiste in plaats van een luxe. Alles ging de goeie kant op!

De volgende dag arriveerde Sander in Gabs, en na een feestelijk bier en hapje zijn we naar Molepolole (wat een leuk woord) Rd om onze selectie te verkleinen. We hebben een aantal Surf's verwijderd die een zonnedak miste, een Hilux dubbel cab bakkie (diesel) die te duur was en sommige Landcruisers die te veel TLC nodig hadden. Onze verminderde selectie bestond uit een Hilux Surf diesel (100.000 pula, onderhandelbaar), een V6 3.4L Hilux Surf (65.000 pula, onderhandelbaar) en een V6 3.4L Landcruiser Prado (75.000 pula, onderhandelbaar). We kregen te horen dat het beter is om een diesel of 3.4L benzine te kopen vanwege de extra lading (dak tent, dakrek, koelkast, enz.). Een 2.7L zou moeite hebben om dit extra gewicht te dragen, zeker in gebieden waar 4x4 nodig is.

"De volgende keer dat we elkaar zien, dan zal het met een glimlach op ons gezicht zijn."

De uiteindelijke beslissing hing nu af van de mechanica. Iedere autodealer kon direct door ons zien als we zogenaamd naar de conditie van de motor aan het kijken waren, ondertussen te bang om het aan te raken. Dus het beste wat we konden doen was een onafhankelijke monteur vinden. Dit bleek een gouden beslissing te zijn. We hebben zijn telefoonnummer ontvangen van een autodealer die geen 4x4's had (maar toch super behulpzaam was) en ging akkoord om ons de volgende morgen bij Nando's te ontmoeten. Terwijl we binnen wachtten zagen we een middelbare Pakistani in een thawb (jurk) met een lange grijze baard naar zijn telefoon grijpen. Op dat moment zeiden we tegen elkaar dat het ons grappig leek als nu onze zou telefoon luidden ... En dat deed het! Raja, geboren in hetzelfde dorp waarin Osama Bin Laden werd vermoord (#hasnothingtodowithtbeard), zou onze super vette en deskundige mechanic voor de dag zijn. Het is geweldig om te zien hoe een ervaren monteur elke probleem ziet. De eerste autodealer die we bezocht hebben haatte hem er voor en natuurlijk hebben wij heel erg genoten. Zijn oordeel was dat de benzine Surf mechanisch "onwel" was, dus die lieten we voor de aasgieren. Ook hebben we de diesel Surf geëlimineerd omdat die te duur was in vergelijking met de Prado. Daarmee hielden we alleen Sisi over.

Toen we afscheid namen van Raja probeerden we hem wat geld te geven voor zijn advies, maar hij wilde er niets van: "De volgende keer dat we elkaar zien, zal het met een glimlach op ons gezicht zijn." Niet veel mensen in de wereld hebben zo’n houding en om het hier zo onverwacht te vinden heeft beslist onze dag gemaakt. Hij bezit Abbott Motors (na Abbottabad, waar hij geboren is). Geef hem een bezoek als je iets gerelateerd met auto's nodig hebt! Naast het advies van Raja, hebben ook de autodealers Ashrad en KA (JAF auto) onze beslissing om Sisi te kopen positief beïnvloed! Ze hebben hun zakenpraat natuurlijk klaar, maar ze wilden ons ook echt tegemoet komen om de beste mogelijke deal te maken. Ze waren open, vriendelijk en hielpen ons waar ze konden.

Afhandeling van de deal

Laten we het nu over financiën hebben. We hebben uiteindelijk 72.000 pula betaald (ongeveer 6000 euro) voor Sisi. Dit is inclusief registratie, onderhoud en een rijvaardigheidstest, die allemaal door JAF Auto werden verzorgd. Ze hebben ook de waterpomp veranderd om Sisi te verfijnen en ons rond Gaborone gereden op zoek naar campingaccessoires (dak tent en dergelijke). Gaborone had echter niet de accessoires die we zochten; de keuze was beperkt, te duur en de gear moest besteld worden. Het enige wat we op dat moment konden doen was terug naar Zuid-Afrika; daar wisten we zeker dat ze een uitgebreide camping- en 4x4 accessoiresmarkt hebben.

Gearing Sisi up

Het was echt leuk om samen met Sisi terug te kunnen rijden naar Zuid-Afrika. Ze werkte goed en we waren enthousiast om haar om te toveren naar een echte Afrikaanse campingauto. We reden eerst naar een bandenwinkel om voor de volgende dag een afspraak te maken. We hadden besloten om Sisi aan te passen met BF Goodrich All-terrain banden. Als je van plan bent de Afrikaanse bush in te trekken, zijn deze banden de beste. Daarna contacteerden we een aantal 4x4-fitters en vonden we de winkel waar we mee in zee wilde gaan: Frontrunner. Ze konden Sisi met alles uitrusten wat we maar wilden. Hun winkel zag er geweldig uit, met een volledig uitgeruste Land Rover Defender in het midden van hun showroom. De natte droom van alle 4x4-fitters! Het werd nog beter toen ze ons vertelden dat alles wat we wilden op voorraad was, ze konden het allemaal binnen een halve dag uitrusten en het was minder duur dan alle andere installateurs die we hadden gevonden. Wat een service! We hebben de sleutels van Sisi met liefde overhandigd en zijn naar een burgertent om de hoek gegaan om de deal even lekker te vieren (ze hebben ons zelfs een coupon gegeven!). Na een heerlijke maaltijd kwamen we terug en, jeetje, daar was ze. Ze zag er uit als een jonge dame dat klaar is voor het eindfeest van haar school, haar metamorfose was compleet.

Nu het deel nog waarin we moeten betalen... Het grootste deel van het geld stond op mijn rekening, dus we hebben eerst mijn account geprobeerd. Ik voerde mijn code in en ... "Geweigerd," zei de manager. Wat?! Op dat moment kon mijn hart in mijn keel voelen kloppen, terwijl ik wanhopig probeerde te begrijpen waarom de pas geweigerd is. Voor de transactie hebben we ervoor gezorgd dat er genoeg geld op mijn account stond en dat de transferlimiet op het maximum was gezet, dus wat zou het probleem kunnen zijn? Ik belde de SNS bank met Frontrunners vaste telefoon (zo aardig van hen) en de bottom line was dat ik alleen mijn transactie limiet voor Europa en niet de rest van de wereld kan verhogen. Ik was totaal verbaasd, bedankt SNS voor de service. Gelukkig nam Kellie het over en met enige financiële magie, waarbij 4 verschillende bankrekeningen betrokken waren, konden we alles betalen wat ze op Sisi hadden gemonteerd. Opluchting…

Onze pech was echter nog niet over. In de workshop bij Frontrunner vonden de installateurs een probleem met de radiator. De tank die de koelvloeistof vasthoudt, die vol was toen we Gaborone verlieten, was nu helemaal leeg en stoom ontsnapte uit de dop van de tank. Niet goed. Dus naast de bandenwinkel hadden we ook een radiator specialist nodig. Sisi's mooie curven en accessoires konden ons echter wel een beetje opvrolijken.

De volgende ochtend ging ik eerst naar de bandwinkel (Tyres and More), waar ze Sisi op Formule 1 stijl voor normale mensen (binnen 1,5 uur) met BF Goodriches hebben voorzien. Vervolgens naar de radiator specialist Silverton Radiators (gevestigd in Centurion, Pretoria). Ik was vrij zenuwachtig toen ze Sisi aan het testen waren. We hadden haar net gekocht en nu al kwamen er mogelijk problemen naar de oppervlakte. Als dit een teken is van dingen die nog moesten komen dan zou dat onze plannen flink in de weg zitten.

Tijdens een van de tests legden ze een capsule met een blauwe vloeistof bovenop de radiator en draaien de motor voor ongeveer 5 minuten. Als de vloeistof groen zou worden dan was de headcasket (echt groot probleem) kaput zijn. Als het blauw bleef, was het een nader te bepalen probleem (lek of zoiets). Na voor wat voelde als een eeuwigheid heen en weer gelopen te hebben terwijl ik de capsule in de gaten hield, was de monteur tevreden. De kleur bleef blauw. Ppffeeww ... Niet de headcasket. De monteur ging terug naar de winkel om zijn baas te raadplegen. Een grote, grijze en oude Afrikaner kwam de garage uit en begon te luisteren en de motor aan te raken. Na een tijdje met zijn collega's te debatteren was hij het eens met zijn collega’s dat de waterpomp kapot was. Als je het echter kan herinneren, hebben de jongens bij JAF auto pas een paar dagen daarvoor er nog een nieuwe in gedaan. Aan de ene kant maakte dit mij onzeker; waren de mechanica bij Silverton Radiators mij de waarheid aan het vertellen? Aan de andere kant wilde ik hen vertrouwen omdat ik gewoonweg niets over auto's weet. Hetgeen wat mij ongemakkelijk en emotioneel maakte, was dat de baas zei dat we deze auto niet de African bush in konden nemen zonder dit probleem te verhelpen. Van dat idee ik en vervolgens heb ik maar om een offerte gevraagd. Hij zei dat we voor de reparatie van de auto nog 4 dagen zouden moeten wachten (een waterpomp is niet makkelijk te krijgen) en zou ons 700 euro kosten. Gelukkig was dat een dealbreker voor mij.

Na een snel bezoek aan een Toyota-dealer voor wat advies, besloten we dat het het beste zou zijn, alhoewel een beetje een gok, om weer terug te gaan naar JAF auto in Gaborone. Vanwege een garantie bij hen zouden ze Sisi gratis moeten repareren. De Toyota-mechanic zei dat we de motor niet zou beschadigen als we de radiator tank gewoon met water zouden blijven vullen. En dat hebben we dus gedaan. Na een snelle stop bij het Outdoor Warehouse voor kampeeruitrusting reden we terug naar Gaborone en hebben we de radiator tank elke 100 kilometer met water gevuld.

Terug in Gaborone gingen we meteen naar JAF auto. De eigenaars konden niet geloven dat de waterpomp al gebroken was en hebben ons gelijk naar de garage doorgestuurd voor een controle. Na ongeveer 10 minuten vond hij het probleem al wat zo simpel was dat ik mij tegelijkertijd stom, gelukkig en verraden voelde. De reden dat koelvloeistof uit de tank lekte was dat de radiatordop de druk niet kon dragen... de dop was stuk! Als gevolg hiervan kon alle vloeistof de tank ontsnappen in de vorm van stoom wat ervoor zorgde dat de tank ongeveer na een half uur leeg was. Dit betekende dat de mannen van Silverton Radiators in Pretoria ons € 700 wilden vragen voor een defecte radiatordop. Ik kan niet geloven dat specialisten in radiatorproblemen dit probleem niet hebben gedetecteerd, wat betekent dat het hun doel was om ons een flink te naaien. Gelukkig zijn we er niet in getrapt.

Dus na een snelle reparatie was Sisi eindelijk klaar voor een (leuk) avontuur! Kellie en ik konden niet wachten om haar aan Sander te laten zien, we vonden haar er zo mooi uit zien! Onze eerste bestemming, Koro River Camp in Tuli Block, Botswana!

P.S. Voor degene die geïnteresseerd zijn in de financiën. Sisi heeft ons aan het begin ongeveer € 13.000 gekost, inclusief 4x4 accessoires, camping gear en verzekering (volledig gedekt in Botswana, Namibië, Zuid-Afrika en Zimbabwe). Echter hebben we na/tijdens de reis nog verschillende onderdelen moeten vervangen, waaronder de schokdempers, de remschijven, de veren en de vooras. Geïnvesteerd in Afrikaproof onderdelen! (het waren eerst Japan onderdelen...). Dit was niet door een foute aankoop, maar simpelweg slijtage en die ging dus iets sneller, doordat het onderdelen waren die niet gemaakt waren voor de ruwe wegen van Afrika.

Posted by bylifeconnected in Nederlands, 6 comments
The adventure of buying a (4×4) car in southern Africa for overlanding

The adventure of buying a (4×4) car in southern Africa for overlanding

The adventure of buying a (4x4) car in southern Africa for overlanding


Nederlandse versie - Klik Hier

Meet Sisi (short for Segatlhamelamasisi, means Adventurer in Setswana), our newest addition to the By Life Connected family! She is a 1998 Toyota Landcruiser Prado, has a 3.4 liter petrol engine and is equipped with BF Goodrich All-terrain tyres, a Frontrunner roof rack, rooftop tent and pull out drawers. In the coming three months Sisi will accompany us across deserts and rivers in pursuit of our goal: starting a NGO in southern Africa that is focussed on creating a sustainable future for anything that is By Life Connected. Buying a car that is capable of taking us to very remote destinations and can withstand the bush isn’t easy, especially on a continent that is relatively unfamiliar to us. It involves a lot of research, a clear understanding on what you need the car to do and some luck. This is the detailed story on how we met and bought Sisi.

Why didn’t we just hire a 4x4?

During our travels we often get this question. It is true that hiring a 4x4 could have saved us a lot of time. About 6 months ago the same question set off a period we call “voorpret” in Dutch. It involved about a hundred hours of research; sending enquiries, visiting forums and reading books. Yes, I am one of those people.

As it was probable that we would start our journey in Johannesburg (cheapest flights, close to Botswana and Namibia and largest 4x4 market in Africa) I first sent quotations to all sorts of car rentals (large and small, specialized or not) based in Joburg. Their responses shocked me: including insurance, cross border fees etc, it would cost us at least €10,000 to hire the most basic 4x4 for three months! Ouch…  

For a day or two I was feeling uneasy and unsure: will the pursuit of our dreams cost us this much? I couldn’t imagine that buying and equipping a 4x4 for overlanding would be any cheaper than hiring. Nevertheless, after those quotations the idea of buying a 4x4 started to grow on me. It sparked my sense of adventure in a way that hiring could not. How much fun would it be to fully customize a 4x4 to our wishes and subsequently use it in the wilderness of Africa?! In addition to the fun, every euro we put in the car would be an investment, instead of a loss! Suddenly, renting seemed a foolish idea.

My enthusiasm peaked when I noticed that used 4x4’s in South Africa were actually affordable (have a look on Olx and Gumtree), and that there was an extensive used 4x4 accessories and camping gear market. I started to scour the internet for information on which brand and model are best for overlanding. The web was almost unanimous on this topic: Toyota Hilux and Landcruisers are the best options when considering capability, capacity, durability, reliability and value.

“The bureaucratic nightmare of South Africa” - The World Pursuit

So our plan would be to fly to Joburg, rent a car to search for 4x4’s, buy the best affordable Toyota Hilux or Landcruiser we could find, register it… A lump started to grow in my throat. The internet was full of horror stories from expats (with a Working Visa) who had to go to hell and back to be able to register a car on their name. It even got worse when I found out that it is impossible to register a car on your name when you’re visiting South Africa on a Tourist Visa. The evil-doer is the Traffic Registration Number (TRN). For the Motor Vehicle Department to supply you with one you will need a more substantial Visa that will allow you to stay in South Africa for more than a year.  

Fellow travellers of The World Pursuit thought of a loophole. They arranged friends of theirs, South African Residents, to register the car on their name. All you need after that is a letter from the ‘owner’ that gives you power of attorney over the vehicle in order to cross the border. Voila! As Kellie and I did our internship in South Africa in 2014 we already had some contacts which we would trust to not screw us over. Consequently, we were relieved and confident that we would be able to pull this off.

South Africa vs Botswana

Funny enough, our plans changed drastically again. We did not end up buying a car in South Africa, but in Botswana. One of the reasons is that, compared to South Africa, Botswana is a bureaucratic paradise. All you need to buy AND register a car in Botswana is a certified copy of your passport! I found out about this by stumbling on a blog by Goal42. When a car is licensed and registered in Botswana, the license plate never has to change. So when you buy a car all you have to do is exchange ownership papers and the same registration and license plates will change to your name. It is a strange notion that a few hundred kilometres and a border crossing can save you a lot of trouble.

In addition to being a bureaucratic paradise, Botswana also allows the import of used Japanese vehicles, including Toyota 4x4’s. So we would be able to buy a cheap and highly efficient used Japanese 4x4 of which the maintenance is easy, and spare parts are available for all models in the whole of Africa. This sounded like music to my ears.

The last reason why we decided to buy a car in Botswana is because a friend of us lives in Botswana. His name is Sander Vissia, and he works at The Koro River Camp. We made a 50/50 deal where we will buy a 4x4 and all the camping gear together and register it on his name. With a letter from him that gives us the power of attorney and a stamp from the police, we will be able to cross borders. After our travels the car will be his. We will probably do this deal again in a year or so, and then the car will be ours.

Buying Sisi in Gaborone, Botswana

With the knowledge above we felt confident we would be able to buy, register and equip a 4x4 within two weeks. Being the capital of Botswana, largest city and closest to Joburg, Gaborone seemed the logical base to start our car hunt. After our shitty flight to Joburg (read about it here) and bus trip to Gaborone (with Flight Connect), we were set. During our time in Gaborone we stayed at Gae Guesthouse. The hostess, Nio, is very helpful and friendly, and the price-quality is good. The guesthouse is located close to a very expensive hotel (where we parasitized on the Wifi) and, most importantly, it is around the corner of a street that is filled with car dealers that sell used Japanese imports!

Because Kellie and myself know next to nothing about cars, we needed to prepare ourselves. Websites like 4x4Africa were a good place to start. I also watched a youtube tutorial on how to buy a 4x4. Based on these sources I created a checklist (link to excel sheet) we could use while searching 4x4’s in Gaborone.

We started our car hunt by renting a car for a couple days. The plan was that Kellie and I would search for 4x4’s ahead of Sander’s arrival in Gabs. He had about 1,5 days to buy and register a car, so most of the work needed to be done before he arrived. The first day we drove through the city centre, visiting most of the car dealers there. If you are searching for cars produced in South Africa, like single-cab Toyota Hilux bakkies, the city centre and around is the place for you. If you are hunting for the used Toyota Hilux Surf, Landcruiser or Landcruiser Prado that are imported from Japan you should focus on the Molepolole Road. When we learned of this place, we spent 1,5 days on this stretch of Molepolole Road and visited about 30 car dealers. About 15 cars (mostly Hilux Surf) past our noob inspections (no smoke while starting, cleaned properly, no signs of accidents, etc) and made it into our first selection. Most petrol Surf’s were between 60,000 and 70,000 pula (± € 5,000-5,800). Diesel Surf’s were rare and therefore more expensive, think >€ 6,500. The Landcruiser Prado’s were between 70,000 and 90,000 pula (± € 5,800-7,500). Landcruisers varied strongly depending on the age and conditions; the cheapest we saw was 50,000 pula (€4,100), but it was a project to say the least. For us there was plenty of choice and we slowly began to become more selective. A sunroof, for example, quickly became a requirement instead of a luxury.

The next day Sander arrived in Gabs, and after a celebratory beer and bite, we headed to Molepolole (love that word) Rd to decrease our selection. We eliminated some Surf’s that missed a sunroof, a Hilux double-cab bakkie (diesel) that was too expensive and some Landcruisers that needed too much TLC. Our reduced selection consisted of a diesel Hilux Surf (100,000 pula, negotiable), a V6 3.4L Hilux Surf (65,000 pula, negotiable) and a V6 3.4L Landcruiser Prado (75,000 pula, negotiable). We have been told that is better that we buy a diesel or 3.4L petrol because of the load (roof top tent, roof rack, fridge, etc). A 2.7L would struggle to handle this extra weight when driving in areas where 4x4 are necessary

Lars, Sander and Raja, our very sweet Pakistani mechanic, checking out Sisi.

“Next time we see each other, it will be with a smile on our face.”

The final decision depended on the mechanics. Every car dealer could see straight through us when we pretended to look at an engine, meanwhile uneasy to even touch it. The three of us were like a bunch of young birds that are learning how to fly, but are too scared to take the final leap. So the best thing we could do was to find an independent mechanic. This turned out to be a golden decision. We received Raja’s phone number from a car dealer that did not have any 4x4’s (but was super helpful anyway), and agreed to meet each other at Nando’s the next morning. While we were waiting inside we saw a middle-aged Pakistani in a thawb (dress) with a long grey beard getting his phone out. Jokingly we said it would be really funny if our phone rang now... And it did! Turned out Raja, born in the same village Osama Bin Laden was killed in (#hasnothingtodowiththebeard), would be our super sweet and expert mechanic for the day. It is wonderful to witness how such an experienced mechanic snuffs out every problem. The first car dealer we visited hated him for it, and of course we enjoyed ourselves thoroughly. The final verdict was that the petrol Surf was mechanically “unwell”, so we left that one for the vultures. We also eliminated the diesel Surf because it was too expensive compared to the Prado. That left Sisi!

When we said goodbye to Raja, we tried to give him some money for his advice, but he didn’t want any of it: “Next time we see each other, it will be with a smile on our face.” Not many people in the world have this attitude and to find it here so unexpectedly, it definitely made our day. He owns Abbott Motors (after Abbottabad, where he was born). Give him a visit if you need anything related to cars! Next to Raja, what also motivated our decision to buy Sisi were the car dealers Ashrad and KA (JAF Auto)! They have their business talks ready of course, but they genuinely wanted to help us get the best deal possible. They were open, very friendly and helped us out wherever they could.

Finalizing the deal

Let’s talk finances now. We ended up paying 72.000 pula (about €6000) for Sisi. This included registration, servicing and a roadworthy test which was all taken care of by JAF Auto. They also changed the water pump to finetune Sisi and drove us around Gaborone in search for camping accessories (rooftop tent and the like). Gaborone, however, did not have the accessories we were looking for; the choice was limited, too expensive and stuff needed be ordered. So the only thing we could do was head back to South Africa which, we knew, had an extensive camping and 4x4 accessories market.

The guys who sold us the car from JAF Auto. They were super helpful and very charismatic!

Gearing Sisi up

It was really cool to be able to drive back to South Africa on our own. Sisi was running well and we were excited to make her look like a true African camping car. We first drove to a tyre shop to make an appointment (for the next day) to fit Sisi with some new rubbers: BF Goodrich All-terrain tyres. If you want to head into the African bush these tyres are the best. After that we contacted and visiting some 4x4 fitters and found the shop we wanted to go in business with: Frontrunner. They could gear Sisi up with everything we were hoping for. Their shop looked awesome, with fully equipped Land Rover Defender’s standing in the middle of their showroom. In all, a 4x4 fitters dream! It got even better when they told us that everything we wanted was in stock, they could fit it all in half a day and it was less expensive than all the other fitters we found. What a service! We gladly handed over Sisi’s keys and went to a burger joint around the corner to grease the deal (they even gave us a coupon!). After a wonderful meal we came back and, God behold, there she was. Like a girl ready for prom, her metamorphose was complete

Sisi in the Frontrunner workshop, before her make-over!

Now the paying part… Most of the money was on my account, so logically we tried my account first. Entered my code… “Declined,” said the manager. What?! At the time I could feel my heart beating in my neck, while desperately trying to understand why it was declined. Before the transaction we made sure that enough money was on my back account and that the transfer limit was set to the max, so what could be the issue? I called the SNS bank using Frontrunners landline phone (so nice of them), and the bottom-line was that I can only increase my transaction limit in Europe and not the rest of the world. I was flabbergasted by that, thanks SNS for the service. Luckily Kellie took over and with some financial magic, involving 4 different bank accounts, we could pay for all the stuff they mounted on Sisi. Relief…

Our spell of bad luck wasn’t over though. In the workshop at Frontrunner the fitters found a problem with the radiator. The tank that holds the cooling liquid, which was full when we left Gaborone, was now completely empty and steam was escaping from the cap of the tank. Not good. So in addition to the tyre shop we also needed to go a radiator specialist. Sisi’s beautiful curves and accessories cheered us up a little though.

The next morning I first headed to the tyre shop (Tyres And More), where they did an awesome job of fitting Sisi with BF Goodriches, Formula 1 style for normal people (in under 1,5 hours). Next, the radiator specialist called Silverton Radiators (based in Centurion, Pretoria). I was quite nervous when they did some tests on Sisi. We just bought the her and already issues were potentially coming to the surface. If this is a sign of things to come, yeah well, that would facilitate our plans, to say the least.

During one of the tests they put a capsule with a blue liquid on top of the radiator and run the engine for about 5 minutes. If the liquid would turn green during the head gasket (really big problem) would be kaput, if it stayed blue it was another problem (leak or something like that). After polarbearing and eyeing the capsule for what felt like an eternity, the mechanic was satisfied. The colour remained blue. Ppffeeww… Not the head gasket. The mechanic went back into the shop to get his boss for advice. A big, grey and old Afrikaner exited the garage and started to listen to and touch the engine. After debating some time with his colleagues he was positive that the water pump was broken. If you recollect, however, the guys at JAF auto put in a new one only a few days before that. On one side that made me feel unsure; were the mechanics at Silverton Radiators telling me the truth? On the other side, however, I just trusted their verdict because I simply do not know anything about cars. The thing that made me uneasy and emotional though was that the boss said that we would not be able to drive this car into the African bush without fixing this problem. That idea frightened me, so I asked for a quotation. He said that for fixing the car we would have to wait for an additional 4 days (a water pump is not easy to come by) and it would cost us a whopping €700. Luckily, that was a deal breaker for me.

After a quick visit to a Toyota dealer for some advice we decided that it would be best, although a bit of a gamble, to head back to JAF auto in Gaborone again. Because of a garanty with them they would have to fix Sisi for free. The Toyota mechanic said that the engine would not be damaged if we would just fill up the radiator tank with water. And so we did. After a quick stop at the Outdoor Warehouse for camping equipment we drove back to Gaborone, filling the radiator tank with water every 100 kilometres.

Back in Gaborone we immediately went to JAF auto. The owners could not believe that the water pump was broken already and directed us to the garage to check it out. We stayed with the mechanics the whole time, to see what they were doing. After about 10 minutes he already found the problem, which was so simple I felt stupid, happy and betrayed at the same time. The reason why cooling liquid was leaking from the tank was that the radiator cap was not holding the pressure. As a result, all the liquid could simply escape the tank in the form of steam which ensured that the tank was empty in about half an hour. This meant that the guys at Silverton Radiators in Pretoria wanted to charge us €700 for a faulty radiator cap. Being specialists in radiator problems I can not believe that they did not detect this problem which means that it was their goal to screw us over big time. Luckily we did not fall for it.

So after a quick fix Sisi (who was already living up to her name) was finally ready for some (fun) adventure! Kellie and I could not wait to show her to Sander, looking all pretty. Our first destination, Koro River Camp in Tuli Block, Botswana!

P.S. for the financially minded. Sisi cost us around €13000 including 4x4 accessories, camping gear and insurance (fully covered in Botswana, Namibia, South Africa and Zimbabwe). However, after / during the trip we have had to replace various parts, including the shock absorbers, the brake discs, the springs and the front axle. We invested in Afrikaproof parts (it was Japanese parts first...). This was not due to a faulty purchase, but simply wear and tear and they wore off faster, because they were parts that were not made for the rough roads of Africa.

Did you like reading this blog? Was it helpful in your own search? Let us know in the comments below. Or share it by clicking on one of the icons.

If there are any questions left in your mind about overlanding, I would recommend reading this blog: What is overlanding? of our fellow overlanding adventurers Ferenc and Evelin.

Posted by bylifeconnected in Blog, 2 comments

Het Platform

Introductie van het By Life Connected platform

Logo By Life Connected

De grootste prestaties van de mensheid zijn een product van samenwerking. Er ligt kracht in de samenwerking met mensen van wie de kennis en vaardigheden anders zijn dan die van jou. Of om Abraham Lincoln te citeren: "I don’t like that man. I must get to know him better." Om problemen op grote schaal aan te pakken, moeten we over onze grenzen heen stappen die zijn gecreëerd door expertise, afstand en status. Maar hoe kunnen we de schatten ontdekken die anderen brengen, onze eigen expertise en ervaringen delen, en vervolgens samenwerken om buitengewone dingen te laten gebeuren?

By Life Connected wil in het greater Kafue National Park (gKNP) een platform opbouwen dat bijdraagt ​​aan het verbinden en vertrouwen tussen mensen, of het nu gaat om lokale bewoners en boeren, lodge-eigenaren, overheidsfunctionarissen of NGO-medewerkers. Onderlinge afhankelijkheid wordt vaak als uitdaging gezien, maar wij zien dit juist als een kans. Door de netwerkconnectiviteit te verbeteren met behulp van informatietechnologie word deze afhankelijkheid geoptimaliseerd. Wij geloven dat elk individu iets relevants kan toevoegen aan de ontwikkeling en het behoud van het gKNP. Het systeem waar men momenteel onderdeel van is, voorkomt echter dat deze individuen naar hun beste vermogen functioneren. By Life Connected zal zich niet bemoeien met de expertise en dagelijkse activiteiten van de belanghebbenden. In plaats daarvan proberen we een ondersteunende rol op ons te nemen waarin we middelen willen bieden die belanghebbenden in staat stellen collectief te handelen. We zien onszelf als een katalysator voor samenwerking, zodat jullie - de mensen en instellingen van gKNP - erin slagen samen een park te creëren dat alle betrokken partijen ten goede komt.

"If you want to go fast, travel alone. If you want to go far, travel together.
- African proverb -

Hoe willen we dit doen? Voor stakeholders zijn connectiviteit en communicatie de sleutel om een netwerk op te bouwen. De keuze voor samenwerking wordt echter bepaald door de mate van onzekerheid en het risico dat dit met zich meebrengt. Als het niveau van onzekerheid laag is, zijn belanghebbenden gemakkelijker overgehaald om een ​​sprong van vertrouwen te nemen en samen te werken. Door een platform te creëren, zal By Life Connected een uitgebreid netwerk vormen dat de connectiviteit en communicatie tussen belanghebbenden zal vergroten en de onzekerheid niveaus zal verlagen.

Dit platform zal worden gecreëerd door middel van verschillende programma's. Deze programma's zijn nog volledig aanpasbaar. De mening en behoeften van alle belanghebbenden in de gKNP zijn van het grootste belang. We zullen er dan ook alles in ons vermogen aan doen om proactief een overzicht van alle specifieke behoeften van de belanghebbenden te verkrijgen en te behouden en onze diensten dienovereenkomstig te veranderen. De programma's:

Community Vereniging Programma (fysiek)

Door het opzetten van community-based verenigingen en het organiseren van activiteiten willen we belanghebbenden in het gKNP informeren, verbinden en betrekken, zodat we de cohesie van alle stakeholders kunnen verbeteren. Activiteiten kunnen van alles zijn, van sporttoernooien en het opruimen van dorpen tot het uitnodigen van experts voor lezingen of workshops. Een belangrijk aspect van deze community-verenigingen is dat ze zullen functioneren als de link tussen het platform en de lokale mensen van het gKNP die geen toegang hebben tot internet.

Identificatie Programma Belanghebbenden (digitaal)

We willen het onzekerheidsniveau voor alle belanghebbenden wegnemen door zoveel mogelijk informatie over een belanghebbende in het gKNP weer te geven. Het identificeren van de rol van belanghebbenden in het gKNP is essentieel om samenwerking tussen alle belanghebbenden te bereiken. Met dit programma willen we ervoor zorgen dat elke stakeholder de volgende vraag kan beantwoorden: wie is wie, waarom doen ze wat ze doen, waar en hoe?

Vraag- en Aanbod Programma (digitaal)

Het doel van dit programma is om snel en eenvoudig nieuwe verbindingen te leggen. We willen dit bereiken door vraag en aanbod van belanghebbenden in het gKNP te classificeren en te koppelen op basis van relevante maatschappelijke sectoren. Hiermee kan het lokale vraag en aanbod van lokale leveranciers gedeeld worden tussen belanghebbenden en wordt uiteindelijk een circulaire economie opgebouwn. Belanghebbenden kunnen een review posten op basis van hun ervaringen, zodat de identiteit die is gecreëerd in het Identificatie Programma Belanghebbenden kan worden geverifieerd. De vraag waar we ons met dit programma op willen richten is: wie biedt en vraagt ​​wat?

Data Analyse Programma (digitaal)

Het doel van dit programma is om zoveel mogelijk data van alle stakeholders te verzamelen, combineren, analyseren en visualiseren, zodat patronen in de gegevens verschijnen en kunnen worden weergegeven. Belanghebbenden kunnen dan weloverwogen beslissingen nemen. Het kan voor belanghebbenden interessant zijn om te weten: wat gebeurt er met wie, wat en waar in de tijd en waarom?

Blog Programma

We moeten voorkomen dat een enkel verhaal mensen, landen, een heel continent in een stereotype plaatst, omdat dit mensen van hun waardigheid berooft. Met deze blog willen we persoonlijke verhalen vertellen van mensen - de Zambiaanse man, vrouw, kind, ouderen, weduwe, wees, stroper, boswachter, leraar, boer, enz. - die in het gKNP wonen. Het doel is om een ​​realistisch beeld te schetsen van deze mensen voor alle belanghebbenden in het gKNP, maar ook voor de rest van de wereld.

Posted by bylifeconnected in Nederlands, 1 comment
Advies over hoe je positief blijft tijdens een prut vlucht!

Advies over hoe je positief blijft tijdens een prut vlucht!

Advies over hoe je positief blijft tijdens een prut vlucht!

Niet alles ging mis hoor, beginnend met het feit dat we niet gecrasht zijn! We leven nog en kunnen dus mooi ons verhaal vertellen zodat jij de volgende keer weet hoe je moet omgaan met vlucht die “iets” minder soepel verloopt dan je had verwacht. Dit is een waargebeurd verhaal van de gebeurtenissen tussen 13 en 15 september 2017 en het is op geen enkele manier gedramatiseerd. Dus ga lekker in je stoel zitten zodat wij je door onze reis kunnen begeleiden!

De dag van vertrek wisten we al dat het een moeilijke dag zou worden op Schiphol. Er was een perfecte, heldere blauwe lucht met een lekker zonnetje, maar ook mega zware windstoten die (vooral) het vliegverkeer overhoop haalden. Veel vluchten waren geannuleerd of vertraagd, en onze vertrektijd ging van 14.55 tot 16.15 uur. Uiteindelijk vertrokken we zelfs om 18.20 uur. Maar in feite was de vlucht dus maar twee keer vertraagd .. Dat is niet zo slecht, toch? En we slaagden er zelfs in om in een normaal, redelijk rustig tempo onze overstap in Londen ook te halen (wat overigens alleen maar kwam omdat deze vlucht ook 1,5 uur vertraagd was, maar dat terzijde). Wat we eigenlijk willen zeggen, en om Monty Python maar even te quoten: 'Always look at the bright sight of life'. Zelfs tijdens frustrerende en stressvolle tijden op een luchthaven!

Er is nog meer wat je altijd kunt doen om positief te blijven, namelijk de vervelende dingen in perspectief zetten. Met andere woorden, zoek gewoon naar de mensen die het erger hebben dan jij! En vertrouw ons, er zijn ALTIJD mensen die het slechter hebben. Ik denk dat wij deze dag op de luchthaven een goed voorbeeld hadden:

Bij aankomst zijn we natuurlijk direct naar de rij van inchecken gegaan, toen we eenmaal bij de balie waren werd ons verteld dat we onze vluchten moesten omzetten, omdat we onze overstap in Londen niet zouden halen. En hiervoor moesten we naar de servicebalie, een andere rij ... Vervolgens stuurt de servicebalie ons direct (nja, na de rij) terug naar de check-in ... En vice versa. Lang verhaal kort, we hebben dit in totaal 9 keer gedaan, waarbij de tijd in wachtrijen tot een totaal van meer dan 2,5 uur komt! Echter, terwijl we 9 keer in de rij staan, kwamen de mensen van Flybe amper een stap dichterbij het einde van de wachtrij. Sterker nog, ze stonden zelfs al langer dan 4 uur in rij toen wij aankwamen! Ja, deze mensen waren zeker weten slechter af dan ons.

Maar goed, soms ben je gewoon niet in de bui om actief te zoeken naar manieren om positief te blijven. Wanneer dit gebeurd is de beste oplossing: ETEN! Het is namelijk een stuk makkelijker om de moeilijkheden in het leven met een mondvol suiker te confronteren! Natuurlijk hebben we deze ook zo'n momentje gehad. We kwamen rond 9 uur ‘s ochtends in Joburg aan en gingen direct naar de bagageband. Ik weet niet of dit iets persoonlijks is of dat iedereen dit heeft, maar ken je dat gevoel dat jouw bagage niet op de band gaat verschijnen terwijl je maar wacht en wacht? En dan, wat een opluchting, daar is je tas! Voor onze eerste backpack hoefden we niet lang te wachten, Kellie's rugzak kwam als allereerste de band op! Maar goed, dit verloste ons niet van dat nare voorgevoel. Logischerwijs, als Kellie's rugzak de eerste was, dan moet die van Lars toch snel volgen? We kwamen ten slotte van dezelfde overstap! Maar de bagageband werd leger.. en leger.. en stopte toen geheel met het uitspuwen van nieuwe koffers. En Lars z’n rugzak kwam nooit aan. En laten wij eens even vertellen wat je dan moet doen, je raad het nooit. Je zoekt naar de dichtstbijzijnde servicebalie en gaat geduldig in de rij staan….. Dus, wij naar de British Airways service desk waar er, gek genoeg, al een brief op ons lag te wachtten. In de brief stond dat er wat “mis was gegaan” tijdens het hele proces. Jeetje, waar zal dat nou gebeurd zijn?!?!?! Oh wacht! We zijn nog een klein detail vergeten te melden tijdens het incheck-verhaal. Nadat we onze boarding passes hadden kregen en onze backpacks gelabeld en wel op de band lagen, kwam er nog een pushbericht op het schermpje van de incheckdame, dit ging over Lars Vermeer zijn tas. "Het is waarschijnlijk gewoon een fout in het systeem", was haar verklaring en dat van haar collega's. En met onze positieve houding zullen we dan maar aannemen dat het inderdaad toeval was dat Lars zijn tas niet aankwam. Maar misschien kunnen we de dame toch alsnog adviseren om de volgende keer het systeem te vertrouwen en even te dubbelchecken.

Nou, terug naar Johannesburg; de British Airways dienstmanager verklaarde, overigens met een prachtig Zuid-Afrikaans Engels accent, dat de rugzak de volgende dag in Joburg zou aankomen. Alleen… wij zouden dan al in Gaborone, de hoofdstad van Botswana zijn! Wees gerust, hij kon gelukkig regelen dat onze bagage naar de luchthaven van Gaborone zou worden verzonden en dan zou alles goed zijn! Maar goed, nadat we dit allemaal achter de rug hadden, hebben we toch maar een hele wortelcake en een grote KitKat-bar op het vliegveld van Joburg gekocht; vervolgens hebben we in het motel in Gaborone een (misschien niet zo) vegetarische burger beladen met saus besteld. En om het goed af te maken hebben we de volgende dag op de luchthaven van Gaborone een halve liter ijs met koekkruimels, toffeesaus en chocoladesaus besteld terwijl we aan het wachten waren op onze, ja je raad het al, weer vertraagde vliegtuig met de bagage.

En soms lukt dat allemaal niet, er is nergens lekker eten in de buurt en je bent klaar met die positieve kijk. Ja dan kan het soms een beetje naar worden. Dit is precies wat mij overkwam (Kellie). Vanwege al dat gedoe op Schiphol, het feit dat we van onze vlucht waren gezet en toen toch weer wel etc. Het gevolg was dat er minder en minder zitplekken over waren. Dus onze prachtige zitplekjes waarop we de dag ervoor hadden ingecheckt, je weet wel; naast een raam, ver weg van het toilet en de keuken en met z’n tweeën in 1 rij. Tsja.. deze waren natuurlijk lang en breed verdwenen. Sterker nog, er was letterlijk nog maar één plek over waar we überhaupt naast elkaar konden zitten; een midden rij met vier stoelen en dan de middelste twee stoelen, plus direct voor de keuken. En ik (Kellie) word altijd mega misselijk van de keukengeur in een vliegtuig. En alsof dat niet erg genoeg was, was m’n buurman enorm (zwak uitgedrukt). Ken je die discussies in vliegtuigen over welke armsteun je kunt gebruiken en welke je buurman mag gebruiken? Nou, dat was hier niet eens een optie aangezien zijn arm zo dik was dat hij gewoon over de armleuning hing. Om er nog een stapje bovenop te doen, snurkte hij zoals alleen dikke kerels dat kunnen. Tegen het einde van de vlucht had ik hem minstens 30 keer in z’n nieren gebeukt. Maak je geen zorgen, ik ben geen gevecht begonnen! Hij bleef namelijk gewoon slapen.. en snurken helaas. Overigens denk ik dat de rest van het vliegtuig me erg dankbaar was voor de korte respijts die ik ze aanbood van dat geluid.

De laatste richtlijn over hoe je tijdens een prutvlucht positief kan blijven is zeker de belangrijkste. Omring jezelf met familie en vrienden (bijvoorbeeld via whatsapp) die je tijdens je reis ondersteunen en graag naar je vreugdevolle en minder vreugdevolle ervaringen luisteren, en er mooie opmerkingen tegen aangooien zodat je weer een beetje kan lachen om de hele situatie! Het heeft ons veel geholpen.

Momenteel zijn we in Gaborone, gezond aan het eten, en herenigd met onze rugzak. Met frisse onderbroek over onze bodem blijven we positief om de uitdaging aan te pakken om een ​​auto in Gaborone te kopen die ons door Botswana, Zambia en Namibië kan brengen. Tenslotte, wat kan hierna nog fout gaan!? Stay tuned for more from us!

Dikke knuffel,

Lars & Kellie

Posted by bylifeconnected in Nederlands, 1 comment

The Platform

Introduction to the By Life Connected platform

Nederlandse versie - klik hier

Logo By Life Connected

The greatest achievements of mankind are a product of collaboration. There lies strength in teaming up with people whose knowledge and skills are different than yours. Or to quote Abraham Lincoln: “I don’t like that man. I must get to know him better.” To truly innovate and address the world's most pressing challenges, we need to work together across boundaries created by expertise, distance and status. But how can we discover the treasures that others bring, share our own expertise and experiences, and then team up to make extraordinary things happen?

In the greater Kafue National Park (gKNP), By Life Connected aims to build a platform that contributes to understanding and connecting people, whether they are local farmers, lodge owners, government officials or NGO employees. We think we can turn the challenge of interdependence into an opportunity by improving network connectivity with the use of information technology. We believe that every individual can add something relevant to the development and conservation of the gKNP. However, the system they are currently part of has prevented them to function to the best of their capabilities. By Life Connected will refrain from interfering with the expertise and day-to-day activities of the stakeholders. Instead we aim to take on a supporting role in which we want to provide tools that will facilitate stakeholders to act collectively. We see ourselves as a catalyst for collaboration so that you - the people and institutions of gKNP - can succeed in co-creating a park that will benefit all parties involved.

"If you want to go fast, travel alone. If you want to go far, travel together.
- African proverb -

How do we want to do this? For stakeholders to connect, a network, connectivity and communication are key. The choice to truly collaborate is determined by the level of uncertainty and the risk it entails. If the level of uncertainty is low, stakeholders are easier persuaded to take a leap of faith and start working together. By creating a platform, By Life Connected will form an extensive network which will increase the connectivity and communication between stakeholders as well as minimize the uncertainty levels.

This platform will be created by setting up several programs. These programs, however, are not set in stone. The opinion and needs of all the stakeholders in the gKNP are paramount. We will do anything in our power to proactively obtain and maintain an overview of all stakeholder-specific needs and change our services accordingly. The programs:

Community Association Program (physical)

By setting up community-based associations and organizing activities we want to inform, empower, connect and involve stakeholders in the gKNP so that we can enhance the cohesion of all stakeholders. Activities can be anything from sport tournaments and cleaning up villages to inviting experts for lectures or workshops. An important aspect of these community associations is that they will function as the link between the platform and the local people of the gKNP who do not have access to the internet.

Stakeholder Identification Program (digital)

We want to remove uncertainty for all stakeholders by clearly displaying as much information about a stakeholder and the gKNP as possible. Identifying the role of stakeholders in the gKNP is essential to achieve collaboration between all stakeholders. With this program we want to make sure every stakeholder can answer the following question: who is who, why do they do what they do, where and how?

Supply and Demand Program (digital)

The purpose of this program is to quickly and easily make new connections. We want to achieve this by classifying and linking the supply and demand of stakeholders in the gKNP based on relevant social sectors. This stimulates to meet local demand by local suppliers, sharing between stakeholders and building a circular economy. Stakeholders can post a review based on their experiences so that the identity created in the Stakeholder Identification Program can be authenticated. The question we want to focus on with this program is: who offers and requires what?

Data Analysis Program (digital)

The aim of this program is to collect, combine, analyse and visualize as much data as possible from all stakeholders so that patterns in the data emerge and can be clearly displayed. Stakeholders can then make informed decisions. It can be enlightening for stakeholders to know: what happens to whom, what and where through time and why?

Blog Program

We must prevent a single story from placing people, countries, a whole continent in a stereotype, as this robs people of their dignity. With this blog we want to tell moving and personal stories of people - the Zambian man, woman, child, elderly, widow, orphan, poacher, ranger, teacher, farmer, etc - who live in the gKNP. The goal is to portray a realistic picture of these people for all stakeholders in the gKNP, but also to the rest of the world.

Posted by bylifeconnected in About us, Blog, 2 comments

Lars Vermeer

Lars Vermeer

As a boy you could often find me lurking in the bushes, in search for ladybugs, digging up earthworms or catching locusts. One tool I always brought along was a magnifying glass, which enabled me to look a little better at this mysterious world full of small creatures. Growing up, the world became a lot bigger, but mentally I still tend to use this magnifying glass. Now I see a welfare state, like the Netherlands, on one side of the world, in which I have to search really hard to find other wildlife than some birds, insects and rodents. While on the other side of the world I see an abundance of natural beauty, but a lack of welfare. What drives me is to find a middle way between these worlds, in which people and nature can coexist and thrive. During our upcoming trip through southern Africa I hope to come across organizations and rural communities that are like-minded, so that we can build on a balanced future, for the next generations of children, cubs, larvae and chicks.

Lars Vermeer also has Bachelor’s Degree in Environmental Sciences and a Master’s Degree in Forest and Nature Conservation.

Posted by bylifeconnected in About us, 0 comments

Kellie Bocxe

Kellie Bocxe

I grew up in a village surrounded by big cities and I loved every little bit of nature I could get my hands on. My sense of sustainability and feeling for nature has been rooted by my parents and when I was 10 years old I already knew I wanted to work for Greenpeace. Not surprisingly I choose to study Environmental Science as my Bachelor degree. I wanted to learn more about climate change and sustainability, mainly so I could help to make the world a better place. During these years I went on an exchange in Melbourne after which I travelled Australia, New Zealand and Thailand. During these travels I saw such beautiful nature, that, in many cases, needed protection from humans. However, I also met many people from a lot of different cultures, with so many different views on life and I felt my sense of direction change. Before this experience my motivation was mainly to improve nature conservation. After this I became aware of the broad role of people and their different perspectives on nature, which seems to be rooted in culture. I started the internationally focussed Master's degree Forest and Nature Conservation in Wageningen. My thesis research was about the effects of diet and parasites on body conditions of large herbivores in South Africa. I also did a study on the harvesting of trees for resin in the Philippines. Even though Africa got my heart, the research in the Philippines was more up my alley: it involved local communities. Our research positively changed the future of the local people ánd nature! Even though this was just one small step towards a sustainable planet, many small steps will make the world a better place and I wish to continue helping this process as much as I can.

Posted by bylifeconnected in About us, 0 comments
Guidelines on how to stay positive during a very shitty flight

Guidelines on how to stay positive during a very shitty flight

Guidelines on how to stay positive during a very shitty flight

Nederlandse versie - klik hier

Actually, not everything went wrong. Here is the first positive note; we did not crash! We are still alive and kicking and able to write you about our monstrosity of a flight so that you, if ever needed, are always prepared for one. The story we are about to tell is based on the actual events that happened between the 13th and 15th of September, 2017. It was not dramatized in any way. Adjust your seat and brace yourself as we will guide you through our hellish journey.

The day of departure we knew it would become a tough day at Amsterdam Schiphol Airport. A perfect, clear blue sky with a beautiful sun, but also with insanely hard winds that were ravaging through the land. A lot of flights were cancelled or delayed, and take-off for our flight went from 14.55 to 16.15. In the end it left at 18.20. So.. it only got delayed twice.. That is not too bad now is it? And we even managed to get our transit in London at a very chill pace (side note, this was only because this flight was also 1,5 hours delayed). What we are trying to say here, and I think the best way to do this is to quote Monty Python: “Aaalways look on the briiiight side of life”. Even during frustrating and stressful times at an airport!

Next thing you can always do to stay positive is to put annoying bits into perspective. In other words, just search for the people that have it worse than you! And trust us, there are ALWAYS people that have it worse than you. I think we have a proper example here:

When we arrived at check-in, we were told we had to rebook our flights because we wouldn’t be able to catch our transit. So.. we had to go to the service desk… And the service desk sent us back to the check-in… And vice versa. Long story short, we’ve done this a total of 9 times during which the time spend in queues adds up to a total of over 2,5 hours! The thing is, while we stood in line 9 times, people from Flybe didn’t even come close to finishing one queue. In fact, they had been in that specific queue for over 4 hours. So yeah, they definitely had it worse than us.

Sometimes though, you are JUST NOT IN THE MOOD to actively search for ways to stay positive. In such an occasion we recommend food; it is easy peasy to confront the difficulties in life with a mouthful of sugar! This flight we had such an occasion. We arrived in Joburg around 9 am and went straight to the baggage carrousel. I don’t know if this is something personal or if everyone has it, but you know that anxious feeling you get that your backpack is the one that won’t arrive while you’re at the carrousel waiting and waiting…?? Until finally, against all expectations, there it is! Kellie’s backpack arrived first on the carrousel! But that didn’t relieve us from that feeling that the other backpack would not arrive. Logically, if Kellie’s backpack was the first, then Lars's should be next or at least soon after right? We were on the same transit! Unfortunately, the carrousel became emptier… and emptier and then it stopped spewing out suitcases… And his backpack did not arrive. Now if this happens to you, just find the nearest service desk and patiently get in line (you can do it! We did!). We went to the British Airways service desk where a letter was already waiting for us. The letter said some ‘mistakes were made’. Djeez, wonder where. Wait! We haven’t told you about a tiny detail during check-in. After we received our boarding passes and the bags were labeled, there was some push message on the ladies screen about Lars Vermeer his bag. “It is probably just an error in the system”, was her explanation and that of her colleagues. And with our positive attitude we will assume that it was just a coincidence that Lars his bag did not arrive. But maybe we can still advise the lady to “trust the system” in the future.

Back to Joburg; the BA service manager explained, with a beautiful South African English accent nonetheless, that the backpack would arrive in Joburg the next day. However, we would be in Gaborone in Botswana by then. Fortunately he arranged that our luggage would be sent to Gaborone airport and everything would be okay! But yeah, after sorting out all this we surrendered to our cravings and bought a whole carrot cake and a big KitKat bar at Joburg airport, and continued with a questionably vegetarian burger (loaded with sauce) at the lodge in Gaborone to finish it all off with at least half a litre of ice cream topped with cookie crumbs, toffee sauce and chocolate sauce at the airport of Gaborone the next day. Our wounds were healed.    

When you can’t get your hands on food and you’re done searching for positivity and putting things in perspective, or when you’ve done all that and nothing helps, well then things might turn a little bit ugly. This is exactly what happened to Kellie. Because of all the shit that happened at Schiphol, being rebooked several times etcetera, less and less seats had become available. So our pre check-in seats next to a window, far away from the toilet and kitchen, were gone. In fact, there was only one place left where we could actually sit next to each other; middle row with four seats and then the middle two seats, plus directly placed in front of the kitchen. Kellie always gets really nauseous from the kitchen smells in an airplane. And if that wasn’t bad enough, her neighbour was huge (to put it nicely). You know those discussions in airplanes about which armrest you can use and which is your neighbours’. Well, that wasn’t even an option here, as his arm was so fat it just hung over the armrest, invading her seat. To make it even worse he snored like only fat guys can. So Kellie decided to punch the guy in the kidney at least 30 times during the flight whenever he started snoring. No worries, no fights were set off! He just kept on sleeping.. and snoring unfortunately.

The last guideline on how to turn a flight gone wrong into something positive is definitely the most important one. Although not everyone might be as fortunate, try to surround yourself with family and friends (e.g. through whatsapp) that will support you during your travels and are eager to listen to your joyful and less joyful experiences. It helped us a lot.

To end up; we are currently in Gaborone, eating healthy again, and reunited with our backpack (even though that flight was delayed as well, all our clothes were in there!). With fresh underpants covering our bottoms we will remain positive to tackle the challenge of buying a car in Gaborone that can take us through Botswana, Zambia and Namibia. Besides, what could go wrong after this!? Stay tuned for more!

Hugs and kisses,

Kellie & Lars.   

Posted by bylifeconnected in Blog, 2 comments