By Life Connected

Introductie van ons plan

'A different world cannot be built by indifferent people'

Peter Marshall

In Kafue National Park, gelegen in Zambia, valt nog veel te winnen wat betreft de natuur en lokale economie. Veel van de lokale bevolking leeft in armoede. In combinatie met een gebrek aan betrokkenheid of gevoel van eigendom kiezen genoeg mensen ervoor om het park te betreden voor vaak niet-duurzame bronnen van inkomsten (boskap en stroperij). De voornaamste reden is simpelweg dat dit de enige manier is die ze kennen waarmee ze hun familie kunnen onderhouden. Het gevolg is dat de vegetatie en de dierenpopulatie op grote schaal lijden. Wat de dierpopulaties betreft, wordt geschat dat slechts 10 tot 20% van de totale capaciteit over is.

De hele situatie lijkt onnodig, want het potentieel voor het behoud van de natuur, maar ook de welvaart voor de lokale bevolking, is enorm in en rond dit park. Kafue NP is ongeveer zo groot als Nederland en bevat zeer uiteenlopende landschappen; van Serengeti-achtige graslanden tot moerassen en dichte bossen. Daarnaast maakt het deel uit van de Kavango Zambezi (KAZA) Transfrontier Conservation Areas die grote natuurparken (waaronder de Okavango en Chobe) verbindt vanuit vijf verschillende landen. Wanneer de ecologische corridor van KAZA is voltooid, kunnen dieren vrij van het ene park en/of land naar het andere migreren. Dit zou de rehabilitatie van Kafue NP meer dan plausibel maken.

Het is altijd onze overtuiging geweest dat de natuur alleen op de lange termijn behouden kan worden door de lokale bevolking bij het behoud te betrekken. Op dit moment is een grote valkuil op dat gebied de communicatie. Er vallen zoveel potentiële connecties, kansen en winst te behalen met effectieve communicatie, maar de infrastructuur die het allemaal mogelijk maakt is incompleet. Een infrastructuur die mensen en organisaties helpt om elkaar te begrijpen, te communiceren en daarmee vertrouwen te winnen zodat uiteindelijk de natuur (inclusief de mens en het vee) in en rond Kafue National Park behouden kan blijven. Stel je een centrale, zowel fysieke als digitale plek voor waar zo veel mogelijk betrouwbare informatie, diensten en ideeën bij elkaar komen en zo overzichtelijk mogelijk weergegeven en gedistribueerd wordt. Een lokale markt, kenniscentrum, vacaturesite, database, bank, opleidingsinstituut, vrijwilligersbank, et cetera in één. Onder leiding van By Life Connected zou dit Informatie- & Communicatieplatform puur in dienst staat van de maatschappij als onderdeel van de natuur. Ons doel? Het bevorderen van de harmonie (=vertrouwen) tussen de mens en haar organisaties zodat uiteindelijk heel de natuurlijke wereld behouden kan blijven voor de huidige generaties planten, wilde dieren, vee en mensen en de toekomstige generaties zaden, welpen, kuikens, kalveren en baby's.

Lees hieronder meer over het onderzoek achter dit plan.

Duurzaamheid

In huidige debatten rondom natuurbeheer wordt natuurbeheer en economische welvaart vaak neergezet als tegenpolen. In ons streven naar economische welvaart beïnvloeden we het mondiale ecosysteem op allerlei manieren. Wij zijn als het ware een volledig gekoppeld, interactief onderdeel geworden van systeem aarde. Deze verwevenheid laat tegelijkertijd zien hoe afhankelijk de mens is van haar natuurlijke omgeving en dat we onszelf niet los kunnen zien hiervan. Deze filosofie staat aan de basis van waar wij bij By Life Connected voor staan. Wij zien duurzaamheid als een manier om doordacht en zorgvuldig om te gaan met onze rol in het grote ecosysteem van Planeet Aarde. Niet alleen ten goede van flora en fauna, maar ook voor het welzijn van de huidige en toekomstige generaties mensen. Hierop volgend beschouwen wij “natuurbehoud” niet alleen als het behoud van de wilde dieren en het plantenrijk, maar juist ook van de mens en het vee. Alles wat leeft is namelijk verbonden in sociaal-ecologische systemen. De vraag die dan rust is: wat is er nodig om de mens duurzaam te laten leven?

Vertrouwen

Een zeer belangrijk aspect bij de beantwoording van deze vraag is vertrouwen; vertrouwen in het sociaal-ecologische systeem waar je als mens onderdeel van bent (Missimer, 2017). Dit vertrouwen hangt af van vier persoonlijke uitgangspunten: kennis, zelfverrijking, het vertrouwen in elkaar en het behoren tot een gemeenschap (Van Vugt, 2009). De mate waarin, en de gelijkheid en rechtvaardigheid waarmee, het sociaal-ecologische systeem aan deze uitgangspunten voldoet geeft een indicatie van de maatschappelijke stabiliteit weer. Een relatief lage hoeveelheid, oneerlijke of onrechtvaardige verdeling van de beschikbare informatie, identiteitsgevoel, vertrouwen in elkaar of kansen tot zelfverrijking kunnen allemaal leiden tot sociale dilemma’s en onrust. Het resultaat hiervan is dat mensen neigen over te schakelen naar kortetermijndenken om hun belangen te beschermen, met als gevolg dat er minder duurzaam gebruik gemaakt wordt van natuurlijke middelen.

Communicatie

Hetgeen wat zowel natuurbehoud als duurzaamheid zo kwetsbaar maakt is dat de effectiviteit van de samenwerking, wat nodig is om deze doelen op de lange termijn te behalen, sterk beïnvloed wordt door het vertrouwen in het sociaal-ecologische systeem (Van Vugt, 2009; Missimer, 2017). Dit schetst een negatief beeld waarin frictie tussen betrokkenen de kansen op natuurbehoud en duurzaamheid verkleinen. Voor vele overheden is dit perspectief de reden geweest om de controle over het managen van de natuurlijke middelen weer te centraliseren. Een dergelijke controle heeft echter ook vaak een overmatig gebruik van middelen tot gevolg (Ostrom, 2008). Maar er is een manier om deze balans te doen tippen naar een situatie die leidt tot maatschappelijke stabiliteit en vertrouwen. Onderzoek wijst uit dat er begonnen moet worden bij de basis van het menselijk organiseren: effectieve communicatie (Ostrom, 2008). Communicatie is essentieel voor alles wat mensen samen ondernemen; het verbindt ons, het is waarmee we elkaar begrijpen en waarmee we ons kunnen organiseren. Effectieve communicatie is een eigenschap wat niet vanzelfsprekend is en waarin geïnvesteerd moet worden. Met toenemende complexiteit van menselijke samenwerking vergt effectief communiceren een steeds grotere investering; het vereist meer middelen, expertise en duidelijkheid over bij wie de verantwoordelijkheden liggen (Phua, 2004). Bij een doel zoals natuurbehoud moet er echter op zo’n grote schaal, en met zoveel mensen gecommuniceerd worden, dat de benodigde investering om dit te verwezenlijken te groot wordt en niet meer rendabel is voor organisaties om alleen te dragen. Hierdoor kunnen gaten vallen in de communicatie waardoor bijvoorbeeld moeilijk bereikbare bevolkingsgroepen buitengesloten worden. Om dit tegen te gaan groeit de behoefte naar een organisatie die deze communicatie faciliteert (Madden, 2004), zodat niet alleen deze gaten gevuld kunnen worden, maar organisaties ook meer van hun beperkte middelen in hun projecten kunnen investeren. Een organisatie die de verantwoordelijkheid op zich neemt om het vertrouwen tussen individuen, groepen en organisaties zo goed mogelijk te waarborgen en te stimuleren zodat uiteindelijk het behalen van natuurbehoud en duurzaamheid niet door ineffectieve communicatie in gevaar komt.

Kafue National Park

Laten we de Greater Kafue National Park als voorbeeld nemen om aan te tonen wat voor rol deze organisatie zou kunnen spelen. In en rond dit natuurgebied zijn, zoals vele andere natuurparken in de wereld, veel betrokkenen actief. Voor zover ze kunnen, streven ze naar natuurbehoud (inclusief duurzame ontwikkeling van de mens). Echter hebben ze allemaal hun eigen agenda en kunnen effectieve communicatie en samenwerking nog veel bijdragen aan het stabiliseren van het sociaal-ecologische systeem. Namukonde (2015) en Lillehagen (2016) geven bijvoorbeeld aan dat de lokalen die rond de GMA’s leven niet goed weten waar de grenzen liggen van het natuurgebied of wat hun rechten zijn met betrekking tot participatie in het managen van de natuurlijke middelen en het verdelen van de voordelen. Ook laat Lillehagen (2016) zien dat er frictie bestaat onder zowel de lokalen in Namwala GMA als tussen de lokalen en het management van het natuurgebied (DNPW). Onder andere immigratie en landgeschillen tussen stammen, maar ook het nalaten van beloftes, leiden respectievelijk tot een gebrek aan identiteit en vertrouwen in elkaar. Daarnaast kan er nog veel gewonnen worden in zelfverrijking door middel van communicatie. Wie neemt bijvoorbeeld de moeite om een kleine supermarkt in Nalusanga die nog tomaten over heeft te verbinden met Pinnon Lodge wat nog naar tomaten zoekt om hun gasten te voeden? Wie faciliteert de connectie tussen Mark uit Mumbwa die net zijn Resource Management opleiding heeft afgerond en The Nature Conservancy die nog vacatures hebben open staan? Wie communiceert dat een investeerder in Nederland, die wat voor anderen wil betekenen in Afrika, Tamara uit Namwala GMA kan helpen die net haar business plan heeft uitgewerkt?

  • het in kaart brengen van de waarde die wordt toegevoegd door bewoners, bedrijven, filantropie en overheid aan de greater Kafue National Park (gKNP), zodat integrale samenwerking kan worden bewerkstelligd tussen al deze betrokkenen. Wie is wie, wat doen ze, waar en waarom?
  • het classificeren en koppelen van vraag en aanbod aan de hand van relevante maatschappelijke sectoren, zodat onvoorziene kansen gerealiseerd kunnen worden. Wie biedt wat aan en benodigd wat?

 

Literatuur

Haines-Young, R. &. (2010). The links between biodiversity, ecosystem services and human well-being. Ecosystem Ecology: a new synthesis,, 110-139. Retrieved from site.

Kortenkamp, K. V. (2001). Ecocentrism and anthropocentrism: Moral reasoning about ecological commons dilemmas. Journal of Environmental Psychology, 261-272. Retrieved from site.

Lillehagen, C. T. (2016). Stakeholders' attitudes, values and norms towards governance of protected areas in Zambia: an institutional analysis. Ås: Norwegian University of Life Sciences. Retrieved from site.

Madden, F. (2004). Creating coexistence between humans and wildlife: global perspectives on local efforts to address human–wildlife conflict. Human Dimensions of Wildlife, 253. Retrieved from site.

Missimer, M. R. (2017). A strategic approach to social sustainability–Part 1: exploring the social system. Journal of Cleaner Production, 32-41. Retrieved from site.

Myers, S. S. (2013). Human health impacts of ecosystem alteration. Proceedings of the National Academy of Sciences, 18753-18760. Retrieved from site.

Namukonde, N. &. (2015). Perceptions and attitudes of local communities towards Kafue National Park, Zambia. The International Journal of Protected Areas and Conservation, 25-36. Retrieved from site.

Ortiz, I. &. (2011). Global inequality: beyond the bottom billion–a rapid review of income distribution in 141 countries. Retrieved from site.

Ostrom, E. (2008). Tragedy of the Commons. The new palgrave dictionary of economics, 2. Retrieved from site.

Phua, F. T. (2004). Modelling the determinants of multi‐firm project success: a grounded exploration of differing participant perspectives. Construction Management and Economics, 451-459. Retrieved from site.

Raudsepp-Hearne, C. P. (2010). Untangling the environmentalist's paradox: why is human well-being increasing as ecosystem services degrade? BioScience, 576-58. Retrieved from site.

Steffen, W. S. (2006). Global change and the earth system: a planet under pressure. Springer Science & Business Media. Retrieved from site.

Strong, D. R. (2010). Human involvement in food webs. Annual review of environment and resources, 1-23. Retrieved from site.

Van Vugt, M. (2009). Averting the tragedy of the commons: Using social psychological science to protect the environment. Current Directions in Psychological Science, 169-173. Retrieved from site.

Posted by bylifeconnected

1 comment

Geef een reactie